krwiak okołooczodołowy

Krwiak okołooczodołowy (inaczej zwany krwiakiem oczodołowym lub krwiakiem oczodołu) to gromadzenie się krwi w tkankach otaczających oczodół w wyniku urazu. Najczęściej objawia się jako widoczne zasinienie i obrzęk tkanek okołooczodołowych, potocznie określane jako „podbite oko” lub „śliwka pod okiem”.

Mechanizm powstania krwiaka związany jest z uszkodzeniem naczyń krwionośnych w wyniku tępego urazu twarzy, złamania kości oczodołu lub urazu operacyjnego. Krew gromadzi się w przestrzeni podskórnej lub głębiej w tkankach oczodołu, co prowadzi do typowych objawów klinicznych: zasinienia, obrzęku, bólu i czasem ograniczenia ruchomości gałki ocznej.

Diagnostyka krwiaka okołooczodołowego obejmuje badanie kliniczne oraz w przypadkach ciężkich obrazowanie (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) w celu wykluczenia towarzyszących uszkodzeń kostnych lub ucisku na nerw wzrokowy. Leczenie zwykle jest zachowawcze i obejmuje okłady z lodu, leki przeciwbólowe oraz ułożenie głowy z uniesieniem. W przypadkach ciężkich, gdy dochodzi do zespołu przedziału oczodołu lub ucisku na nerw wzrokowy, może być konieczna pilna interwencja chirurgiczna.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl