niewydolność naczyń żylnych

Niewydolność naczyń żylnych to zaburzenie funkcji układu żylnego, polegające na upośledzeniu powrotu krwi żylnej z kończyn do serca. Stan ten rozwija się wskutek uszkodzenia zastawek żylnych, osłabienia ściany naczyń lub obstrukcji żył, co prowadzi do zastoju krwi i wzrostu ciśnienia w układzie żylnym, szczególnie w kończynach dolnych.

Patofizjologia niewydolności żylnej obejmuje refluks żylny, obstrukcję żylną oraz dysfunkcję pompy mięśniowej. Czynniki ryzyka to predyspozycje genetyczne, płeć żeńska, wielokrotne ciąże, otyłość, praca w pozycji stojącej oraz zaawansowany wiek. Klinicznie objawia się obrzękami kończyn, uczuciem ciężkości nóg, bólem, świądem, zmianami skórnymi oraz żylakami.

Diagnostyka niewydolności naczyń żylnych opiera się głównie na badaniu ultrasonograficznym (USG Doppler), które pozwala ocenić przepływ krwi i stan zastawek. W terapii stosuje się metody zachowawcze (kompresjoterapia, farmakoterapia, modyfikacja stylu życia) oraz interwencyjne (skleroterapia, ablacja laserowa/radiowa, flebektomia). Nieleczona niewydolność żylna może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia żylne, zakrzepica żył głębokich czy zmiany troficzne skóry.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl