neuropatia obwodowa czuciowa

Neuropatia obwodowa czuciowa to zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się uszkodzeniem nerwów obwodowych odpowiedzialnych za przewodzenie wrażeń czuciowych. W przeciwieństwie do neuropatii ruchowej, która wpływa na funkcje motoryczne, neuropatia czuciowa dotyczy przede wszystkim percepcji bodźców takich jak dotyk, ból, temperatura czy wibracje.

Objawy neuropatii obwodowej czuciowej obejmują drętwienie, mrowienie, pieczenie lub kłucie, najczęściej rozpoczynające się w dystalnych częściach kończyn i postępujące proksymalnie (tzw. dystrybucja „rękawiczkowo-skarpetkowa”). Pacjenci mogą również doświadczać allodynii (bólu wywołanego bodźcami normalnie niebolesnym) lub hiperalgezji (zwiększonej wrażliwości na ból). W zaawansowanych przypadkach może wystąpić utrata czucia, prowadząca do nieświadomych urazów.

Etiologia neuropatii obwodowej czuciowej jest różnorodna i obejmuje cukrzycę (najczęstsza przyczyna), niedobory witamin (szczególnie B12), choroby autoimmunologiczne, ekspozycję na toksyny, zakażenia (np. HIV, borelioza), choroby nowotworowe oraz czynniki genetyczne. W wielu przypadkach neuropatia może być idiopatyczna.

Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne, badania elektrofizjologiczne (EMG, elektroneurografia), badania laboratoryjne oraz w wybranych przypadkach biopsję nerwu. Leczenie koncentruje się na eliminacji przyczyny podstawowej (jeśli jest możliwa do zidentyfikowania) oraz leczeniu objawowym z wykorzystaniem leków przeciwbólowych, przeciwpadaczkowych (pregabalina, gabapentyna), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl