bilans białkowy
Bilans białkowy to różnica między ilością białka przyjmowanego przez organizm a ilością białka wydalanego. Dodatni bilans białkowy oznacza, że organizm zatrzymuje więcej białka niż wydala, co jest korzystne w okresie wzrostu, rekonwalescencji po urazach lub chorobach oraz podczas intensywnego treningu siłowego. Ujemny bilans białkowy występuje, gdy organizm wydala więcej białka niż przyjmuje, co może prowadzić do utraty masy mięśniowej i pogorszenia funkcji organizmu.
Na bilans białkowy wpływają liczne czynniki, w tym spożycie białka w diecie, intensywność aktywności fizycznej, stan zdrowia, wiek oraz stres metaboliczny. W praktyce klinicznej ocena bilansu białkowego jest istotnym narzędziem diagnostycznym, szczególnie u pacjentów w stanach katabolicznych, z niedożywieniem, przewlekłymi chorobami lub po zabiegach chirurgicznych.
Prawidłowa ocena bilansu białkowego wymaga dokładnego pomiaru spożycia białka oraz jego wydalania, głównie w postaci azotu mocznikowego. W warunkach klinicznych stosuje się często metodę pomiaru azotu całkowitego w moczu, który następnie przelicza się na ilość wydalonego białka. Zrównoważony bilans białkowy jest niezbędny dla utrzymania homeostazy organizmu i prawidłowego funkcjonowania wszystkich tkanek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminoplasmal B. Braun 10% –
Aminoplasmal B. Braun 10% to roztwór do infuzji zawierający kompletny profil aminokwasów, przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparat jest wskazany u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 roku życia, szczególnie w stanach takich jak nieprzytomność, zaburzenia połykania, zespół krótkiego jelita, niedrożność przewodu pokarmowego czy ostry stan zapalny trzustki. Aminoplasmal B. Braun 10% zawiera 100 g/l aminokwasów, co odpowiada 15,8 g/l azotu, oraz dostarcza 1675 kJ/l (400 kcal/l) energii. Preparat jest dostępny w objętościach 250 ml, 500 ml i 1000 ml, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta. Roztwór charakteryzuje się pH 5,7-6,3 oraz osmolarnością około 864 mosm/l, co jest istotne przy planowaniu terapii infuzyjnej.
alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, bilans białkowy, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność jelit, ostre zapalenie trzustki, populacja pediatryczna, prolina, roztwór węglowodanów, seryna, terapia żywieniowa, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wstrząs, zaburzenie połykania, zespół krótkiego jelita, zespół złego wchłaniania, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe