podostry zespół móżdżkowy

Podostry zespół móżdżkowy (subacute cerebellar syndrome) to stan neurologiczny charakteryzujący się stopniowym rozwojem objawów dysfunkcji móżdżku w okresie od kilku tygodni do kilku miesięcy. Wyraża się głównie zaburzeniami koordynacji ruchowej, ataksją chodu, dysmetrią, drżeniem zamiarowym, oczopląsem oraz dyzartrią.

Najczęstszymi przyczynami podostrego zespołu móżdżkowego są procesy paranowotworowe (szczególnie rak drobnokomórkowy płuc, rak jajnika, chłoniaki), infekcje wirusowe (np. EBV, HIV), choroby autoimmunologiczne, zatrucia (alkohol, leki przeciwpadaczkowe, metale ciężkie) oraz niedobory witaminowe. Szczególnie istotną grupę stanowią paraneoplastyczne zespoły móżdżkowe związane z obecnością przeciwciał onkoneuronalnych (anty-Yo, anty-Hu, anty-Ri).

Diagnostyka podostrego zespołu móżdżkowego obejmuje badania obrazowe (MRI głowy), analizę płynu mózgowo-rdzeniowego, badania przeciwciał onkoneuronalnych oraz szeroki panel badań w kierunku chorób nowotworowych. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz rehabilitację neurologiczną. W przypadkach o podłożu autoimmunologicznym stosuje się immunoterapię (steroidy, immunoglobuliny, plazmaferezę), natomiast w zespołach paraneoplastycznych kluczowe znaczenie ma leczenie choroby nowotworowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl