przeciwhistaminowy lek sedatywny

Przeciwhistaminowe leki sedatywne stanowią grupę leków przeciwalergicznych pierwszej generacji, które poza blokowaniem receptorów histaminowych H1, wykazują znaczące działanie uspokajające (sedatywne). Ich sedatywny efekt wynika z dobrej penetracji przez barierę krew-mózg oraz blokowania receptorów histaminowych H1 w ośrodkowym układzie nerwowym.

Do najczęściej stosowanych przeciwhistaminowych leków sedatywnych należą: hydroksyzyna, dimenhydrynat, klemastyna, difenhydramina oraz prometazyna. Leki te znajdują zastosowanie w leczeniu objawów alergii, takich jak świąd skóry, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, a także w premedykacji przed zabiegami operacyjnymi czy łagodzeniu objawów choroby lokomocyjnej.

Działania niepożądane przeciwhistaminowych leków sedatywnych obejmują przede wszystkim senność, zaburzenia koordynacji, suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zaparcia oraz zatrzymanie moczu. Ze względu na ich wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, leki te mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a także wchodzić w interakcje z innymi lekami o działaniu depresyjnym na OUN, w tym z alkoholem.

W przeciwieństwie do przeciwhistaminowych leków sedatywnych, preparaty przeciwhistaminowe drugiej i trzeciej generacji charakteryzują się znacznie mniejszym działaniem sedatywnym lub jego brakiem, co wynika z ograniczonego przenikania przez barierę krew-mózg. Stanowią one obecnie leki pierwszego wyboru w większości schorzeń alergicznych, zwłaszcza gdy istotne jest zachowanie pełnej sprawności psychomotorycznej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl