nadmierna fibrynoliza
Nadmierna fibrynoliza to stan patologiczny charakteryzujący się wzmożoną aktywnością układu fibrynolitycznego, który odpowiada za rozkład skrzepów. W warunkach fizjologicznych fibrynoliza stanowi naturalny mechanizm zapobiegający nadmiernemu wykrzepianiu, jednak jej patologiczne nasilenie prowadzi do zaburzeń hemostazy i zwiększonego ryzyka krwawień.
Proces ten może występować zarówno jako zaburzenie pierwotne (np. w przypadku wrodzonych niedoborów inhibitorów fibrynolizy), jak i wtórne, towarzyszące takim stanom jak posocznica, choroba nowotworowa, masywne urazy, transplantacja narządów czy zabiegi kardiochirurgiczne. Szczególnie istotną postacią kliniczną jest fibrynoliza w przebiegu zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC).
Diagnostyka nadmiernej fibrynolizy opiera się na oznaczeniach laboratoryjnych parametrów układu krzepnięcia, w tym poziomów D-dimerów, produktów degradacji fibryny, czasu lizy skrzepu euglobulinowego oraz aktywności plazminogenu i plazminy. W leczeniu stosuje się leki antyfibrynolityczne, takie jak kwas traneksamowy czy kwas ε-aminokapronowy, które hamują przekształcanie plazminogenu w plazminę.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas traneksamowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kwas traneksamowy, stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień związanych z nadmierną fibrynolizą, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwasu traneksamowego w ciąży są ograniczone; nie zaleca się jego stosowania w pierwszym trymestrze ze względu na brak wystarczających danych, mimo braku działania teratogennego w badaniach na zwierzętach. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie jest możliwe, jeśli korzyści przewyższają ryzyko, przy czym kwas traneksamowy przenika przez łożysko i jest obecny we krwi pępowinowej w stężeniach zbliżonych do matczynych.
charakterystyka produktu leczniczego, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, krew pępowinowa, krwotok, kwas traneksamowy, metoda antykoncepcji, mleko ludzkie, nadmierna fibrynoliza, pierwszy trymestr ciąży, profilaktyka krwawień, przenikanie przez łożysko, stężenie w surowicy, stężenie we krwi, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Uman Big 180 j.m./ml
Lek UMAN BIG (180 j.m./ml) zawiera immunoglobulinę ludzką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i jest przeznaczony wyłącznie do podania domięśniowego. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na immunoglobulinę ludzką lub inne składniki preparatu, a także obecność ciężkiej małopłytkowości, hemofilii, innych skaz krwotocznych, terapii przeciwzakrzepowej, zespołów nadmiernej fibrynolizy oraz ciężkich zaburzeń krzepnięcia związanych z uszkodzeniem wątroby. Preparat zawiera białka ludzkie w stężeniu 100-180 g/l, z czego co najmniej 90% stanowi immunoglobulina, oraz śladowe ilości IgA (do 300 µg/ml), co wymaga ostrożności u pacjentów z niedoborem IgA i obecnością przeciwciał anty-IgA ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznej. Dodatkowo, zawartość sodu wynosi do 3,9 mg/fiolka 1 ml i do 11,7 mg/fiolka 3 ml, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.
badanie koagulologiczne, immunoglobulina ludzka przeciw WZW B, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadmierna fibrynoliza, nadwrażliwość na immunoglobulinę, niedobór IgA, preparat krwiopochodny, profilaktyka WZW B, przeciwciało anty-IgA, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności płytek krwi, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia