narkotykowy zespół odstawienny
Narkotykowy zespół odstawienny to zespół objawów występujących po zaprzestaniu lub znacznym zmniejszeniu dawki stosowanego regularnie narkotyku lub innej substancji psychoaktywnej. Jest on efektem adaptacji organizmu do przewlekłej obecności substancji i przejawem fizycznego uzależnienia.
Objawy zespołu odstawiennego różnią się w zależności od rodzaju substancji i mogą obejmować: niepokój, drażliwość, bezsenność, bóle mięśniowe, nudności, wymioty, biegunkę, pocenie się, dreszcze, tachykardię, wzrost ciśnienia tętniczego, a w cięższych przypadkach – drgawki i zaburzenia świadomości. W przypadku odstawienia opioidów typowe są objawy grypopodobne, natomiast przy odstawieniu benzodiazepin czy alkoholu mogą wystąpić stany zagrażające życiu.
Leczenie zespołu odstawiennego wymaga specjalistycznej opieki medycznej i często prowadzone jest w warunkach szpitalnych. Obejmuje ono detoksykację, która może być wspomagana farmakologicznie substytutami (np. metadon w uzależnieniu od opioidów) lub lekami łagodzącymi objawy. Kluczowe znaczenie ma odpowiednie nawodnienie pacjenta, monitorowanie parametrów życiowych oraz zapobieganie powikłaniom.
Po ustąpieniu ostrych objawów zespołu odstawiennego konieczne jest wdrożenie kompleksowej terapii uzależnienia, obejmującej zarówno psychoterapię, jak i farmakoterapię, aby zapobiec nawrotom i pomóc pacjentowi w utrzymaniu abstynencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Buprenorfina – Przeciwwskazania stosowania
Buprenorfina, jako częściowy agonista receptorów opioidowych, jest stosowana w leczeniu przewlekłego bólu o średnim i dużym nasileniu oraz w terapii substytucyjnej uzależnienia od opioidów. Kluczowymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są: nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (np. olej sojowy w systemach transdermalnych Melodyn), ciężka niewydolność oddechowa (ze względu na ryzyko depresji oddechowej), ciężka niewydolność wątroby (szczególnie w przypadku preparatu Bunorfin), a także specyficzne stany neurologiczne i psychiatryczne, takie jak miastenia, majaczenie alkoholowe czy ostre upojenie alkoholowe. Ponadto, systemy transdermalne są przeciwwskazane u pacjentów z uzależnieniem od opioidów oraz w trakcie leczenia zespołu odstawiennego, a stosowanie buprenorfiny jest zabronione u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tygodni, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. W ciąży przeciwwskazane są zwłaszcza plastry transdermalne, z uwagi na ryzyko zespołu abstynencyjnego u noworodków i potencjalny wpływ na rozwój płodu.
astma, choroba współistniejąca, częściowy agonista receptorów opioidowych, depresja oddechowa, depresja OUN, inhibitor monoaminooksydazy, leczenie substytucyjne uzależnienia od opioidów, majaczenie alkoholowe, miastenia, nadwrażliwość na substancję czynną, narkotykowy zespół odstawienny, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ostre upojenie alkoholowe, POChP, potencjał uzależniający, preparat transdermalny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekły ból, sedacja, uzależnienie od opioidów, zespół abstynencyjny, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy