zaburzenie wzrastania płodu

Zaburzenie wzrastania płodu (FGR – Fetal Growth Restriction, dawniej nazywane wewnątrzmacicznym ograniczeniem wzrastania płodu – IUGR) to stan, w którym płód nie osiąga swojego genetycznie uwarunkowanego potencjału wzrostowego. Jest to poważne powikłanie ciąży, które dotyka około 5-10% wszystkich ciąż i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zachorowalności i śmiertelności okołoporodowej.

Diagnostyka FGR opiera się głównie na badaniach ultrasonograficznych, gdzie kluczowym parametrem jest szacowana masa płodu (EFW) poniżej 10. centyla dla danego wieku ciążowego. Wyróżnia się wczesny FGR (rozwijający się przed 32. tygodniem ciąży) oraz późny FGR (po 32. tygodniu), które różnią się etiologią, przebiegiem klinicznym i rokowaniem.

Przyczyny zaburzenia wzrastania płodu są złożone i obejmują czynniki matczyne (nadciśnienie, choroby autoimmunologiczne, niedożywienie), łożyskowe (nieprawidłowa implantacja, zaburzenia krążenia łożyskowego) oraz płodowe (wady genetyczne, zakażenia wewnątrzmaciczne). Najczęstszą przyczyną jest niewydolność łożyska i związane z nią zaburzenia przepływu maciczno-łożyskowego.

Postępowanie w FGR wymaga intensywnego nadzoru położniczego z regularną oceną dobrostanu płodu (profil biofizyczny, badanie przepływów dopplerowskich w naczyniach płodowych). Moment rozwiązania ciąży zależy od stopnia nasilenia FGR, wieku ciążowego oraz stanu płodu, a celem jest znalezienie optymalnego kompromisu między ryzykiem związanym z wcześniactwem a ryzykiem wewnątrzmacicznego obumarcia płodu.

Dzieci urodzone z FGR wymagają szczególnej opieki neonatologicznej i długoterminowej obserwacji, gdyż są bardziej narażone na zaburzenia neurorozwojowe oraz rozwój chorób metabolicznych w późniejszym życiu, zgodnie z teorią programowania płodowego Barkera.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl