ostre upojenie alkoholowe
Ostre upojenie alkoholowe to stan wywołany spożyciem znacznej ilości alkoholu w krótkim czasie, prowadzący do zaburzeń funkcji ośrodkowego układu nerwowego. Jest to najczęstsza forma intoksykacji występująca w praktyce klinicznej i może stanowić stan zagrożenia życia.
Objawy ostrego upojenia alkoholowego zależą od stężenia alkoholu we krwi i obejmują: zaburzenia koordynacji ruchowej, mowy, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania (od euforii po agresję), wymioty, zaburzenia świadomości, a w ciężkich przypadkach depresję oddechową i śpiączkę. Stężenie alkoholu we krwi powyżej 3-5‰ może prowadzić do zatrzymania krążenia i śmierci.
Diagnostyka ostrego upojenia alkoholowego opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz badaniu stężenia alkoholu we krwi lub w wydychanym powietrzu. Leczenie polega na monitorowaniu funkcji życiowych, zabezpieczeniu drożności dróg oddechowych, nawodnieniu, wyrównaniu zaburzeń elektrolitowych oraz leczeniu ewentualnych powikłań, takich jak hipoglikemia czy urazy.
W ciężkich przypadkach ostrego upojenia alkoholowego konieczna jest hospitalizacja, zwłaszcza gdy występują objawy takie jak zaburzenia świadomości, drgawki, hipotermia, bradykardia czy hipowentylacja. Szczególną uwagę należy zwrócić na różnicowanie z innymi stanami, które mogą naśladować objawy upojenia, takimi jak uraz głowy, hipoglikemia, zatrucie innymi substancjami czy udar mózgu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Buprenorfina – Przeciwwskazania stosowania
Buprenorfina, jako częściowy agonista receptorów opioidowych, jest stosowana w leczeniu przewlekłego bólu o średnim i dużym nasileniu oraz w terapii substytucyjnej uzależnienia od opioidów. Kluczowymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są: nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (np. olej sojowy w systemach transdermalnych Melodyn), ciężka niewydolność oddechowa (ze względu na ryzyko depresji oddechowej), ciężka niewydolność wątroby (szczególnie w przypadku preparatu Bunorfin), a także specyficzne stany neurologiczne i psychiatryczne, takie jak miastenia, majaczenie alkoholowe czy ostre upojenie alkoholowe. Ponadto, systemy transdermalne są przeciwwskazane u pacjentów z uzależnieniem od opioidów oraz w trakcie leczenia zespołu odstawiennego, a stosowanie buprenorfiny jest zabronione u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tygodni, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. W ciąży przeciwwskazane są zwłaszcza plastry transdermalne, z uwagi na ryzyko zespołu abstynencyjnego u noworodków i potencjalny wpływ na rozwój płodu.
astma, choroba współistniejąca, częściowy agonista receptorów opioidowych, depresja oddechowa, depresja OUN, inhibitor monoaminooksydazy, leczenie substytucyjne uzależnienia od opioidów, majaczenie alkoholowe, miastenia, nadwrażliwość na substancję czynną, narkotykowy zespół odstawienny, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ostre upojenie alkoholowe, POChP, potencjał uzależniający, preparat transdermalny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekły ból, sedacja, uzależnienie od opioidów, zespół abstynencyjny, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy