bloker receptorów angiotensyny II
Blokery receptorów angiotensyny II (ARB) to klasa leków stosowanych głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działają one poprzez selektywne blokowanie wiązania angiotensyny II z receptorami AT1, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego.
Mechanizm działania ARB różni się od inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I), ponieważ nie wpływają one na rozkład bradykininy, co przekłada się na korzystniejszy profil działań niepożądanych – rzadziej powodują suchy kaszel czy obrzęk naczynioruchowy. Do przedstawicieli tej grupy należą m.in. losartan, walsartan, telmisartan i kandesartan.
Blokery receptorów angiotensyny II wykazują działanie nefroprotekcyjne i kardioprotekcyjne, dlatego są szczególnie zalecane u pacjentów z nadciśnieniem współistniejącym z cukrzycą, niewydolnością serca czy przewlekłą chorobą nerek. Leki te są również stosowane w prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego oraz w leczeniu niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Quator 2,5 mg
Interakcje tadalafilu z innymi lekami są istotne klinicznie, zwłaszcza przy dawkach 10 mg i 20 mg. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę) i rytonawir (200 mg 2x/dobę), znacząco zwiększają ekspozycję na tadalafil (AUC wzrost 2-4-krotny, Cₘₐₓ wzrost do 22%), co może podnosić ryzyko działań niepożądanych. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna (600 mg/dobę), obniżają AUC tadalafilu o 88% i Cₘₐₓ o 46%, co może zmniejszać skuteczność leku. Antagoniści receptora endoteliny-1 (bozentan 125 mg 2x/dobę) redukują ekspozycję na tadalafil o 42% i Cₘₐₓ o 27%, a skuteczność tadalafilu w tej grupie jest niepewna. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania tadalafilu z azotanami organicznymi ze względu na nasilone działanie hipotensyjne utrzymujące się ponad 24 godziny po podaniu tadalafilu (5-20 mg). Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną (4-8 mg/dobę), może prowadzić do istotnego nasilenia działania hipotensyjnego i ryzyka omdleń.
alfuzosyna, antagonista receptora endoteliny-1, azolowy lek przeciwgrzybiczny, azotan, białko transportujące, bloker receptorów alfa-adrenergicznych, bloker receptorów angiotensyny II, bloker receptorów beta-adrenergicznych, bozentan, czas protrombinowy, digoksyna, doksazosyna, dostępność biologiczna, działanie hipotensyjne, etynyloestradiol, finasteryd, induktor CYP3A4, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor izoenzymu CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek blokujący kanały wapniowe, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lewonorgestrel, niedociśnienie ortostatyczne, P-glikoproteina, riocyguat, ryfampicyna, rytonawir, substrat CYP1A2, substrat CYP2C9, substrat glikoproteiny P, tamsulozyna, teofilina, tiazydowy lek moczopędny, warfaryna