Interakcje leku
Tadalafil SUN 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania interakcji z tadalafilem przeprowadzono wykorzystując dawki 10 mg i/lub 20 mg. Należy jednak pamiętać, że w niektórych badaniach stosowano wyłącznie dawkę 10 mg, co oznacza, że nie można wykluczyć istnienia klinicznie istotnych interakcji przy zastosowaniu wyższych dawek tadalafilu¹.

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil podlega metabolizmowi głównie przez izoenzym CYP3A4. Badania wykazały, że selektywny inhibitor CYP3A4 – ketokonazol (200 mg/dobę) zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie oraz Cmax o 15% w porównaniu z podaniem samego tadalafilu. Przy wyższej dawce ketokonazolu (400 mg/dobę) obserwowano czterokrotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (20 mg) oraz wzrost Cmax o 22%².

Ritonawir, inhibitor proteazy (dawka 200 mg dwa razy na dobę), który hamuje aktywność CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, powoduje dwukrotny wzrost ekspozycji (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax³.

Należy zachować ostrożność stosując tadalafil w skojarzeniu z innymi inhibitorami proteazy (np. sakwinawirem) oraz inhibitorami CYP3A4 takimi jak erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol czy sok grejpfrutowy. Spodziewanym efektem tych interakcji jest zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu, co może prowadzić do zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych⁴.

Białka transportujące

Rola białek transportujących (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie została w pełni poznana. Z tego powodu istnieje potencjalne ryzyko interakcji z innymi lekami, które mogą hamować aktywność tych białek⁵.

Induktory cytochromu P450

Ryfampicyna, silny induktor CYP3A4, powoduje znaczące zmniejszenie ekspozycji na tadalafil – wartość AUC ulega redukcji o 88% w porównaniu z podaniem samego tadalafilu w dawce 10 mg. To zmniejszenie ekspozycji może skutkować obniżeniem skuteczności terapeutycznej tadalafilu, choć dokładny stopień tego obniżenia nie został określony⁶.

Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina i karbamazepina, mogą również obniżać stężenie tadalafilu w osoczu⁷.

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Azotany

Badania kliniczne jednoznacznie wykazały, że tadalafil (w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie produktu Tadalafil SUN jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci⁸.

Na podstawie wyników badań klinicznych, w których 150 osób przyjmowało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni oraz nitroglicerynę podjęzykowo (0,4 mg) w różnych punktach czasowych, stwierdzono, że interakcje te utrzymywały się ponad 24 godziny, ale nie były wykrywalne po 48 godzinach od podania ostatniej dawki tadalafilu⁹.

W sytuacjach zagrażających życiu, gdy zastosowanie azotanów jest bezwzględnie konieczne ze względów medycznych, należy zachować minimum 48-godzinny odstęp po przyjęciu ostatniej dawki tadalafilu (w jakimkolwiek zakresie dawkowania: 2,5 mg–20 mg). Podanie azotanów w takiej sytuacji musi odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim, z monitorowaniem czynności układu krążenia¹⁰.

Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze (w tym leki blokujące kanały wapniowe)

Szczególnej uwagi wymaga jednoczesne stosowanie doksazosyny (w dawce 4 mg lub 8 mg dziennie) i tadalafilu (5 mg lub jednorazowo 20 mg). Stwierdzono, że takie połączenie znacząco nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. Efekt ten utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin i może prowadzić do poważnych objawów, w tym omdleń. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków¹¹.

W badaniach dotyczących interakcji lekowych przeprowadzonych z udziałem ograniczonej liczby zdrowych ochotników nie zaobserwowano podobnych działań po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Niemniej jednak należy zachować ostrożność stosując tadalafil u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, szczególnie u osób starszych. W takich przypadkach leczenie powinno się rozpoczynać od najmniejszej dawki i stopniowo ją dostosowywać¹².

W klinicznych badaniach farmakologicznych oceniano możliwość nasilania hipotensyjnego działania różnych grup leków przeciwnadciśnieniowych przez tadalafil. Badano główne grupy tych leków, w tym:

• Leki blokujące kanały wapniowe (amlodypina)
• Inhibitory konwertazy angiotensyny – ACE (enalapril)
• Leki blokujące receptory β-adrenergiczne (metoprolol)
• Tiazydowe leki moczopędne (bendrofluazyd)
• Leki blokujące receptory angiotensyny II (różne rodzaje i dawki, stosowane w monoterapii i terapii skojarzonej)

Tadalafil (10 mg, z wyjątkiem badań z lekami blokującymi receptory angiotensyny II i amlodypiną, gdzie stosowano 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnych interakcji z wymienionymi grupami leków¹³.

W innym badaniu farmakologicznym oceniano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) z 4 grupami leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka różnych leków hipotensyjnych, zmiany ciśnienia tętniczego obserwowane podczas ambulatoryjnych wizyt kontrolnych były zależne od stopnia kontroli ciśnienia przez te leki. U osób z dobrze kontrolowanym ciśnieniem spadek był minimalny i podobny do obserwowanego u zdrowych osób. Natomiast u pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem obniżenie było większe, chociaż u większości nie towarzyszyły mu objawy hipotensji¹⁴.

U pacjentów otrzymujących jakiekolwiek przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze, tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia krwi, które zazwyczaj (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne) jest niewielkie i prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego. Analiza wyników badania klinicznego 3 fazy nie wykazała różnic w zdarzeniach niepożądanych występujących u pacjentów przyjmujących tadalafil z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub bez nich. Niemniej jednak pacjenci powinni być poinformowani o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi w przypadku równoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych¹⁵.

Riocyguat

Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie hipotensyjne przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych potwierdzono, że riocyguat nasila działanie obniżające ciśnienie krwi inhibitorów PDE5. W badanej populacji nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane¹⁶.

Inhibitory 5-alfa-reduktazy

W badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg z finasterydem w dawce 5 mg oraz placebo z finasterydem w dawce 5 mg w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano żadnych nowych działań niepożądanych. Jednakże, ponieważ nie przeprowadzono formalnych badań interakcji oceniających wpływ tadalafilu i inhibitorów 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków¹⁷.

Substraty CYP1A2 (np. teofilina)

W farmakologicznym badaniu klinicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym obserwowanym działaniem farmakodynamicznym było niewielkie zwiększenie częstości akcji serca (3,5 uderzeń/minutę). Chociaż efekt ten był niewielki i nie miał znaczenia klinicznego w tym badaniu, należy o nim pamiętać przy jednoczesnym stosowaniu obu preparatów¹⁸.

Etynyloestradiol i terbutalina

Wykazano, że tadalafil zwiększa dostępność biologiczną etynyloestradiolu podanego doustnie. Podobnego zwiększenia biodostępności można się spodziewać w przypadku doustnego podania terbutaliny, chociaż kliniczne konsekwencje tego zjawiska nie zostały precyzyjnie określone¹⁹.

Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom P450

Nie należy spodziewać się, aby tadalafil powodował klinicznie istotne zahamowanie lub indukcję klirensu produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C19²⁰.

Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil (w dawkach 10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9). Ponadto tadalafil nie wpływa na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę²¹.

Kwas acetylosalicylowy

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększa wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego działaniem kwasu acetylosalicylowego²².

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze

Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi²³.

Interakcje tadalafilu z alkoholem

Przeprowadzone badania kliniczne wykazały, że jednoczesne stosowanie tadalafilu (dawki 10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie 0,08%). Co więcej, nie zaobserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem²⁴.

W badaniach spożycie alkoholu zaplanowano tak, aby zapewnić jego maksymalne wchłanianie (spożycie na czczo i nieprzyjmowanie pokarmu przez 2 kolejne godziny). Tadalafil w dawce 20 mg nie nasilał obniżenia średniego ciśnienia krwi spowodowanego podaniem alkoholu (0,7 g/kg, co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny o masie ciała 80 kg). Jednak u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała oraz niedociśnienie ortostatyczne²⁵.

W przypadku zastosowania mniejszych dawek alkoholu (0,6 g/kg) nie obserwowano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil w dawce 10 mg nie wpływał na funkcje poznawcze zaburzone przez alkohol²⁶.

Tabela interakcji lekowych z tadalafilem