penicylina z inhibitorem beta-laktamazy

Penicylina z inhibitorem beta-laktamazy to połączenie antybiotyku penicylinowego z substancją, która blokuje działanie enzymów bakteryjnych rozkładających antybiotyk. Beta-laktamazy są enzymami wytwarzanymi przez bakterie, które hydrolizują pierścień beta-laktamowy antybiotyków, powodując ich inaktywację i rozwój oporności bakteryjnej.

Najbardziej znane połączenia to amoksycylina z kwasem klawulanowym, ampicylina z sulbaktamem oraz piperacylina z tazobaktamem. Inhibitory beta-laktamaz same nie mają znaczącego działania przeciwbakteryjnego, ale poprzez blokowanie enzymów bakteryjnych pozwalają penicylinie na skuteczne działanie przeciwko szczepom, które normalnie byłyby oporne.

Penicyliny z inhibitorami beta-laktamaz charakteryzują się szerokim spektrum działania, obejmującym bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz niektóre beztlenowce. Stosowane są w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, układu moczowego, skóry i tkanek miękkich, a także w profilaktyce okołooperacyjnej. Dobór konkretnego preparatu zależy od przypuszczalnej etiologii zakażenia oraz lokalnych wzorców oporności bakteryjnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl