inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny
Inhibitory selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) to grupa leków przeciwdepresyjnych, które działają poprzez blokowanie transportera serotoniny w synapsach neuronalnych, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej. Mechanizm ten pozwala na wydłużenie i wzmocnienie działania serotoniny na receptory postsynaptyczne.
SSRI stanowią leki pierwszego wyboru w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz zespołu lęku napadowego. Do najczęściej stosowanych preparatów należą: fluoksetyna, sertralina, paroksetyna, citalopram, escitalopram i fluwoksamina. W porównaniu do starszych leków przeciwdepresyjnych charakteryzują się korzystniejszym profilem bezpieczeństwa i mniejszą liczbą działań niepożądanych.
Działania niepożądane SSRI obejmują najczęściej zaburzenia żołądkowo-jelitowe, dysfunkcje seksualne, bezsenność lub senność, bóle głowy oraz rzadziej zespół serotoninowy. Leki te charakteryzują się niskim potencjałem uzależniającym, choć nagłe odstawienie może prowadzić do zespołu odstawiennego manifestującego się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu i drażliwością.
W praktyce klinicznej istotne są interakcje SSRI z innymi lekami, szczególnie z NLPZ, warfaryną, lekami przeciwpłytkowymi (zwiększone ryzyko krwawień) oraz inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego). Pełen efekt terapeutyczny SSRI rozwija się zwykle po 2-4 tygodniach stosowania, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii i informowaniu pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fraxodi 19 000 j.m. AXa/ml
Fraxodi, zawierający nadroparynę wapniową w stężeniu 19 000 j.m. AXa/ml, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na nadroparynę, heparynę lub jej pochodne oraz substancje pomocnicze, a także małopłytkowość zależna od nadroparyny, aktywne krwawienia lub zwiększone ryzyko krwawienia (z wyjątkiem DIC niezwiązanego z heparyną). Przeciwwskazania obejmują również zmiany organiczne zagrażające krwawieniem, takie jak czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, krwotoczne incydenty naczyniowo-mózgowe, ostre zakaźne zapalenie wsierdzia oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) u pacjentów leczonych dawkami terapeutycznymi. Stosowanie Fraxodi w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań krwotocznych, w tym krwiaków kanału kręgowego przy znieczuleniu regionalnym.
choroba wrzodowa żołądka, doustny antykoagulant, dysfagia, heparyna drobnocząsteczkowa, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, krwawienie śródczaszkowe, krwiak kanału kręgowego, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, nadroparyna wapniowa, niestabilna dławica piersiowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, retinopatia cukrzycowa proliferacyjna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zaburzenia hemostazy, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakaźne zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Venlafaxine Teva 150 mg
Venlafaxine Teva, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, jest inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Stosowanie wenlafaksyny u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Dane kliniczne są niewystarczające, jednak badania na zwierzętach wykazały negatywny wpływ na rozród. Lek powinien być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Szczególnie w III trymestrze stosowanie wenlafaksyny może wywołać u noworodka zespół odstawienny, objawiający się m.in. drażliwością, drżeniem, hipotonią, trudnościami z ssaniem oraz zaburzeniami snu, a także wymagać wsparcia oddechowego i długotrwałej hospitalizacji. Istnieje także potencjalne ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), analogiczne do obserwowanego przy stosowaniu SSRI.
chlorowodorek wenlafaksyny, drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, ekspozycja na lek, hipotonia, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karmienie przez zgłębnik, krwotok poporodowy, O-demetylowenlafaksyna, trudności z ssaniem, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenia rytmu snu, zaburzenia snu, zespół odstawienny, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Danengo 75 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Danengo (kapsułki twarde 75 mg), jest doustnym antykoagulantem o ściśle określonych przeciwwskazaniach. Stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL <30 mL/min u dorosłych, eGFR <50 mL/min/1,73 m² u dzieci i młodzieży), aktywnym istotnym krwawieniem oraz w obecności schorzeń zwiększających ryzyko krwawienia, takich jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, krwotok śródczaszkowy, żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne i tętniaki. Ponadto, Danengo nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi antykoagulantami (heparyny, warfaryna, rywaroksaban, apiksaban) z wyjątkiem określonych sytuacji klinicznych, oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, które mogą wpływać na metabolizm dabigatranu. Silne inhibitory glikoproteiny P (ketokonazol, cyklosporyna, itrakonazol, dronedaron, glekaprewir/pibrentaswir) również stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia leku i krwawień. Dabigatran jest także przeciwwskazany u pacjentów po wszczepieniu sztucznej zastawki serca ze względu na podwyższone ryzyko powikłań zakrzepowo-krwotocznych.
ablacja cewnikowa, bakteryjne zapalenie wsierdzia, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dabigatran eteksylat, doustny antykoagulant, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens kreatyniny, krwawienie klinicznie istotne, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, malformacja tętniczo-żylna, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na dabigatran, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłania krwotoczne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przesączanie kłębuszkowe, retinopatia naczyniowa, sztuczna zastawka serca, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, zaburzenia czynności wątroby, żylaki przełyku - Leksykon leków
Interakcje leku – Neorelium 5 mg/ml
Diazepam ulega licznym interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Metabolizm diazepamu odbywa się głównie przez izoenzymy CYP3A i CYP2C19, a inhibitory tych enzymów, takie jak cymetydyna, ketokonazol, fluwoksamina, fluoksetyna i omeprazol, mogą prowadzić do zwiększenia stężenia diazepamu w osoczu oraz przedłużenia jego działania uspokajającego. Ponadto, diazepam może zaburzać metabolizm fenytoiny, co wymaga monitorowania ze względu na ryzyko zmiany skuteczności terapeutycznej i toksyczności. Interakcje farmakodynamiczne obejmują synergistyczne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, szczególnie w połączeniu z opioidami, lekami antypsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, nasennymi, przeciwpadaczkowymi, znieczulającymi, przeciwhistaminowymi oraz zwiotczającymi mięśnie, co może skutkować nasileniem sedacji, depresją oddechową, zaburzeniami świadomości i hemodynamicznymi.
benzodiazepina, choroba Parkinsona, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja OUN, diazepam, fenytoina, inhibitor pompy protonowej, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek antypsychotyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwrzodowy, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, lewodopa, narkotyczny lek przeciwbólowy, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, schizofrenia, sedacja, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Voltaren SR 100 100 mg
Voltaren SR 100, zawierający 100 mg diklofenaku sodowego w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub inne składniki preparatu, a także u osób z astmą indukowaną NLPZ, obrzękiem naczynioruchowym, pokrzywką czy ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną lub przebytą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego, a także u osób z zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV wg NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych. Przeciwwskazaniem jest również niewydolność wątroby i nerek oraz ostatni trymestr ciąży ze względu na ryzyko dla płodu i matki.
antykoagulant, astma indukowana NLPZ, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, diklofenak sodowy, hipercholesterolemia, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja lekowa, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na diklofenak, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania przewodu pokarmowego, toczeń rumieniowaty układowy, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Streptokinaza – Przeciwwskazania stosowania
Streptokinaza, enzym o właściwościach fibrynolitycznych produkowany przez paciorkowce, jest stosowana w terapii stanów zapalnych, często w połączeniu ze streptodornazą, co wspomaga procesy gojenia i penetrację antybiotyków. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na składniki preparatu, świeże rany, świeże strupy, szwy chirurgiczne oraz okres około 10 dni po krwotoku ze względu na ryzyko wtórnego krwawienia. Preparaty zawierające streptokinazę, takie jak Biostrepta (zawierająca 0,3654 g sacharozy w jednej tabletce) i Distreptaza, nie powinny być stosowane u pacjentów z zaburzeniami krzepliwości, wrodzonymi lub nabytymi koagulopatiami, trombocytopenią, chorobami wątroby, a także u osób przyjmujących antykoagulanty, sole wapnia, leki przeciwpłytkowe, NLPZ, SSRI czy glikokortykosteroidy przewlekle. Distreptaza dodatkowo jest przeciwwskazana w ostrym zapaleniu tkanki łącznej bez ropienia.
antykoagulant, choroba wątroby, czynniki krzepnięcia, działanie fibrynolityczne, fibryna, glikokortykosteroid, hemostaza, infekcja paciorkowcowa, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja lekowa, klopidogrel, koagulopatia, kompleks enzymatyczny, krwotok, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, martwica tkanki, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, polipragmazja, przeciwciało, reakcja anafilaktyczna, regeneracja tkanek, streptokinaza i streptodornaza, świeża rana, świeży strup, szczelina odbytu, szew chirurgiczny, tiklopidyna, trombocytopenia, udar krwotoczny, układ immunologiczny, zabieg chirurgiczny, zaburzenie krzepliwości krwi, zapalenie tkanki łącznej, żylaki odbytu - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z dziurawca – Interakcje
Nalewka z dziurawca (Hyperici tinctura) w produkcie leczniczym Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) występuje w stężeniu 24,9 g/100 g produktu, z 70% etanolem jako ekstrahentem. Pomimo niskiej zawartości nalewki, konieczna jest ostrożność ze względu na potencjalne interakcje farmakologiczne. Przyjmowanie hiperforyny poniżej 1 mg/dobę i krócej niż 2 tygodnie nie wywołuje klinicznie istotnych interakcji, jednak brak oznaczenia hiperforyny w produkcie wymaga uwzględnienia ryzyka interakcji typowych dla dziurawca. Najważniejsze interakcje dotyczą leków przeciwdepresyjnych (SSRI, IMAO, trójpierścieniowe), gdzie ryzyko zespołu serotoninowego (ból głowy, nadciśnienie tętnicze, tachykardia) jest wysokie i stanowi zagrożenie życia. Ponadto, nalewka indukuje enzymy cytochromu P450 i P-glikoproteinę, co może obniżać stężenia leków antyretrowirusowych (np. indinawir), immunosupresyjnych (cyklosporyna), przeciwzakrzepowych (warfaryna), glikozydów nasercowych (digoksyna) oraz teofiliny, prowadząc do zmniejszenia skuteczności terapii i poważnych powikłań klinicznych, takich jak odrzucenie przeszczepu czy utrata kontroli nad astmą i niewydolnością serca.
cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie serotoninergiczne, glikozyd nasercowy, hiperforyna, hipertermia, indinawir, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, lek antyretrowirusowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, nalewka z dziurawca, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, P-glikoproteina, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tachykardia, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zakażenie HIV, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Wasedoc
Dabigatran eteksylan w postaci kapsułek twardych Wasedoc wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawienia, które może wystąpić w dowolnym miejscu organizmu. Należy monitorować pacjentów pod kątem niewyjaśnionego spadku hemoglobiny, hematokrytu oraz obniżenia ciśnienia tętniczego, co może wskazywać na krwotok. W sytuacjach zagrażających życiu lub niekontrolowanego krwawienia dostępny jest specyficzny odwracacz działania dabigatranu – idarucyzumab, jednak jego skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Dabigatran można również usunąć z organizmu za pomocą hemodializy. W przypadku krwawienia można rozważyć podanie świeżej krwi pełnej, osocza świeżo mrożonego, koncentratów czynników krzepnięcia (aktywowanych lub nieaktywowanych), rekombinowanego czynnika VIIa oraz płytek krwi, dostosowując terapię do sytuacji klinicznej pacjenta.
agregacja płytek krwi, bakteryjne zapalenie wsierdzia, dabigatran eteksylat, hematokryt, hemodializa, hemoglobina, hemostaza, idarucyzumab, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klopidogrel, koncentrat czynników krzepnięcia, krwotok, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, osocze świeżo mrożone, refluks żołądkowo-przełykowy, rekombinowany czynnik VIIa, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Risperidon Vipharm 2 mg
Przedawkowanie rysperydonu manifestuje się nasileniem działania farmakologicznego leku, obejmując objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, sedacja, objawy pozapiramidowe takie jak dystonia, dyskineza, akatyzja, parkinsonizm polekowy) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia >100 uderzeń/min, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes). Mechanizmy obejmują blokadę receptorów dopaminergicznych D₂, histaminowych H₁, α₁-adrenergicznych oraz wpływ na kanały potasowe mięśnia sercowego. Szczególnie niebezpieczne jest ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów SSRI, np. paroksetyny. Diagnostyka powinna uwzględniać możliwość polipragmazji oraz wymagać monitorowania EKG i funkcji życiowych pacjenta.
akatyzja, arytmia zagrażająca życiu, badanie przedmiotowe, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawka, dyskineza, dystonia, działanie antycholinergiczne, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, kanał potasowy, leczenie objawowe, lek antycholinergiczny, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie funkcji życiowych, monitorowanie układu krążenia, niedociśnienie, objaw pozapiramidowy, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, paroksetyna, płukanie żołądka, powikłanie kardiologiczne, powikłanie neurologiczne, próg drgawkowy, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy H1, receptor α1-adrenergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, sedacja, tachyarytmia komorowa, tachykardia, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zatrucie wieloma substancjami - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fraxodi 11 400 j.m. AXa/0,6 ml
Fraxodi, zawierający nadroparynę wapniową w dawce 11 400 j.m. AXa/0,6 ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, heparyny lub substancje pomocnicze, a także u osób z małopłytkowością indukowaną nadroparyną, aktywnym krwawieniem lub wysokim ryzykiem krwawienia, w tym przy zaburzeniach hemostazy niezwiązanych z DIC. Przeciwwskazania obejmują także choroby organiczne predysponujące do krwawień, takie jak aktywna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, krwotoczne incydenty naczyniowo-mózgowe oraz ostre zakaźne zapalenie wsierdzia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), gdyż nadroparyna jest wydalana głównie przez nerki, co zwiększa ryzyko kumulacji leku i krwawień. U pacjentów leczonych dawkami terapeutycznymi Fraxodi jest przeciwwskazane stosowanie znieczulenia regionalnego ze względu na ryzyko krwiaka okołordzeniowego i potencjalnego porażenia.
choroba wrzodowa żołądka, doustny antykoagulant, działanie przeciwkrzepliwe, glikokortykosteroid, heparyna drobnocząsteczkowa, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klirens kreatyniny, krwiak okołordzeniowy, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, małopłytkowość indukowana heparyną, nadroparyna wapniowa, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie błony śluzowej, retinopatia cukrzycowa, retinopatia nadciśnieniowa, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, wegetacja bakteryjna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hemostazy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakaźne zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amitriptylinum VP
Amitryptylina chlorowodorku, stosowana w terapii Amitriptylinum VP, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca, ciężkiego niedociśnienia oraz zespołu długiego QT. Ryzyko to dotyczy zarówno dużych, jak i standardowych dawek, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, bradykardią, niewyrównaną niewydolnością serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nadczynnością tarczycy, podeszłym wiekiem, zaburzeniami drgawkowymi, zatrzymaniem moczu, przerostem gruczołu krokowego, zaawansowaną chorobą wątroby i układu krążenia, a także na ryzyko ostrej jaskry u osób z płytką komorą przednią oka. Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi zaleca się przerwanie terapii kilka dni wcześniej lub poinformowanie anestezjologa o stosowaniu amitryptyliny.
bradykardia, choroba wątroby, działanie antycholinergiczne, faza maniakalna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwcholinergiczny, lek psychotropowy, moczenie nocne, myśl samobójcza, nadczynność tarczycy, niedociśnienie ortostatyczne, niewyrównana niewydolność serca, ostra jaskra, paranoja, płytka komora przednia, porażenna niedrożność jelita, przerost gruczołu krokowego, zaburzenie drgawkowe, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół długiego QT, zespół odstawienny, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Interakcje leku – Arthrotec 50 mg + 0,2 mg
Produkt leczniczy Arthrotec, zawierający diklofenak sodowy (50 mg) oraz mizoprostol (0,2 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, głównie związane z hamowaniem syntezy prostaglandyn przez diklofenak oraz działaniem mizoprostolu. Arthrotec może zmniejszać skuteczność leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych (ACE, AIIA, β-adrenolityki), a także zwiększać nefrotoksyczność cyklosporyny i takrolimusu, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Istotne jest monitorowanie stężenia potasu przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków oszczędzających potas oraz litu i digoksyny, gdyż Arthrotec może powodować ich toksyczne wzrosty w osoczu. Ponadto, stosowanie Arthrotec z kwasem acetylosalicylowym jest niewskazane ze względu na zmniejszenie stężenia diklofenaku w osoczu, a jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP2C9 (np. worykonazolu) może znacząco zwiększać ekspozycję na diklofenak (Cmax wzrost o 114%, AUC o 78% przy dawce 50 mg).
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, chinolon, digoksyna, diklofenak sodowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, insulina, ketokonazol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hamujący agregację płytek, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit w osoczu, metotreksat, mifepryston, mizoprostol, nefrotoksyczność cyklosporyny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, sulfinpirazon, takrolimus, worykonazol