Przedawkowanie
Risperidon Vipharm 2 mg

Przedawkowanie rysperydonu manifestuje się nasileniem działania farmakologicznego leku, obejmując objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, sedacja, objawy pozapiramidowe takie jak dystonia, dyskineza, akatyzja, parkinsonizm polekowy) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia >100 uderzeń/min, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes). Mechanizmy obejmują blokadę receptorów dopaminergicznych D₂, histaminowych H₁, α₁-adrenergicznych oraz wpływ na kanały potasowe mięśnia sercowego. Szczególnie niebezpieczne jest ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów SSRI, np. paroksetyny. Diagnostyka powinna uwzględniać możliwość polipragmazji oraz wymagać monitorowania EKG i funkcji życiowych pacjenta.

Pobierz ChPL PDF Risperidon Vipharm – Tabletki powlekane – 2 mg
  1. Przedawkowanie leku Risperidon Vipharm
    1. Objawy kliniczne przedawkowania
    2. Diagnostyka przedawkowania
    3. Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu
    4. Szczególne grupy ryzyka w przedawkowaniu rysperydonu
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
  2. schizofrenia
  3. uporczywa agresja u pacjenta z otępieniem typu alzheimerowskiego w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
  4. uporczywa agresja w przebiegu zaburzenia zachowania u dziecka upośledzonego umysłowo
  5. uporczywa agresja w przebiegu zaburzenia zachowania u dziecka ze sprawnością intelektualną poniżej przeciętnej
Substancja czynna
  1. rysperydon
Kategoria leku
  1. leki atypowe przeciwpsychotyczne
  2. leki przeciwpsychotyczne

Przedawkowanie leku Risperidon Vipharm

Przedawkowanie rysperydonu stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania są zwykle nasileniem farmakologicznego działania substancji czynnej i mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych oraz neurologicznych1.

Objawy kliniczne przedawkowania

Kliniczne manifestacje przedawkowania rysperydonu obejmują szereg objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Obserwowano również przypadki zaburzeń rytmu serca oraz poważnych powikłań neurologicznych2.

Objawy przedawkowania Opis Mechanizm
Senność i sedacja Nasilona senność, trudności w utrzymaniu przytomności, spowolnienie psychoruchowe Działanie antagonistyczne wobec receptorów histaminowych H₁ oraz dopaminergicznych
Tachykardia Przyspieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń/min Działanie antycholinergiczne oraz wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Niedociśnienie Spadek ciśnienia tętniczego, możliwy wstrząs Blokada receptorów α₁-adrenergicznych
Objawy pozapiramidowe Dystonia, dyskineza, akatyzja, parkinsonizm polekowy Blokada receptorów dopaminergicznych D₂ w układzie pozapiramidowym
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenia repolaryzacji mięśnia sercowego widoczne w EKG Wpływ na kanały potasowe w mięśniu sercowym
Drgawki Napady drgawkowe uogólnione lub częściowe Obniżenie progu drgawkowego
Torsade de pointes Zagrażająca życiu tachyarytmia komorowa Następstwo wydłużenia odstępu QT, ryzyko wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu innych leków (np. paroksetyny)

Należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia groźnej dla życia arytmii torsade de pointes, zwłaszcza w przypadkach jednoczesnego przedawkowania rysperydonu i innych leków, takich jak paroksetyna3.

Diagnostyka przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania rysperydonu kluczowe jest uwzględnienie możliwości jednoczesnego zatrucia wieloma substancjami leczniczymi, co może komplikować obraz kliniczny i wpływać na przebieg leczenia4. Ocena stanu pacjenta powinna obejmować dokładny wywiad dotyczący przyjmowanych leków, badanie przedmiotowe oraz monitorowanie funkcji życiowych.

Postępowanie terapeutyczne w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania rysperydonu ma charakter objawowy i podtrzymujący, ponieważ nie istnieje swoiste antidotum dla tej substancji5. Protokół postępowania obejmuje następujące działania:

  1. Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – kluczowe jest utrzymanie prawidłowej wentylacji i odpowiedniej podaży tlenu6.
  2. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – w przypadku gdy od przyjęcia leku nie upłynęła więcej niż godzina, należy rozważyć płukanie żołądka (u pacjentów nieprzytomnych po uprzedniej intubacji) oraz podanie węgla aktywowanego ze środkami przeczyszczającymi7.
  3. Monitorowanie kardiologiczne – natychmiastowe rozpoczęcie monitorowania czynności układu krążenia z ciągłym zapisem elektrokardiograficznym w celu wykrycia potencjalnych zaburzeń rytmu serca8.
  4. Leczenie niedociśnienia i zapaści krążeniowej – podawanie dożylne płynów i/lub leków sympatykomimetycznych9.
  5. Leczenie objawów pozapiramidowych – w przypadku ciężkich objawów pozapiramidowych zaleca się zastosowanie leków antycholinergicznych10.
  6. Stała obserwacja – pacjent wymaga dokładnej obserwacji i monitorowania parametrów życiowych do czasu ustąpienia objawów zatrucia11.

Szczególne grupy ryzyka w przedawkowaniu rysperydonu

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, chorobami układu nerwowego lub przyjmujących leki mogące wchodzić w interakcje z rysperydonem. Jednoczesne przyjmowanie inhibitorów selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny (np. paroksetyny) może zwiększać ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes12.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl