tiopurynol
Tiopurynol (znany również jako tiopurinol) to lek należący do grupy inhibitorów oksydazy ksantynowej, stosowany głównie w leczeniu hiperurykemii i dny moczanowej. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu oksydazy ksantynowej, co prowadzi do zmniejszenia produkcji kwasu moczowego w organizmie.
Substancja ta wykazuje działanie podobne do allopurynolu, jednak charakteryzuje się nieco odmiennym profilem farmakokinetycznym i może być stosowana u pacjentów z nietolerancją allopurynolu. Tiopurynol zmniejsza stężenie kwasu moczowego w surowicy oraz zapobiega odkładaniu się kryształów moczanowych w tkankach, co pomaga w kontrolowaniu objawów dny moczanowej.
W praktyce klinicznej tiopurynol stosuje się głównie w leczeniu przewlekłej dny moczanowej, w zapobieganiu nawrotom ostrych napadów dny oraz w profilaktyce hiperurykemii u pacjentów poddawanych chemioterapii nowotworów. Lek ten może wywoływać działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz rzadko występujące, ale poważne reakcje skórne.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Azatiopryna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania. Inhibitory oksydazy ksantynowej (allopurynol, oksypurynol, tiopurynol) zwiększają biodostępność azatiopryny, co wymaga redukcji dawki do 25% standardowej. Febuksostat, choć brak danych klinicznych, również może wydłużać działanie azatiopryny i jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania. Aminosalicylany hamują enzym TPMT, co może wymagać zmniejszenia dawki azatiopryny. Metotreksat zwiększa AUC 6-merkaptopuryny o 31-93% w zależności od drogi i dawki podania, co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Rybawiryna hamuje IMPDH, prowadząc do ciężkiej mielosupresji, dlatego ich łączna terapia jest przeciwwskazana. Spożycie mleka i produktów mlecznych może obniżać stężenie 6-merkaptopuryny z powodu obecności oksydazy ksantynowej, dlatego nie zaleca się przyjmowania azatiopryny z tymi produktami.
6-merkaptopuryna, acenokumarol, allopurynol, aminosalicylan, blokada nerwowo-mięśniowa, cymetydyna, cysteina, cytarabina, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie hepatotoksyczne, działanie mielosupresyjne, febuksostat, IMPDH, indometacyna, infliksymab, inhibitor ACE, inhibitor oksydazy ksantynowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kaptopril, kotrimoksazol, lek przeciwmalaryczny, lek zwiotczający, mesalazyna, metotreksat, mielosupresja, niedepolaryzujący środek zwiotczający, nukleotyd 6-tioguaniny, oksydaza ksantynowa, oksypurynol, olsalazyna, pankuronium, penicylamina, rybawiryna, sole złota, sukcynylocholina, sulfasalazyna, supresja szpiku kostnego, tiopurynol, TPMT, transferaza S-metylowa tiopuryny, trimetoprim-sulfametoksazol, tubokuraryna, warfaryna -
Leksykon leków
Azatiopryna, substancja czynna leku Imuran, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Spożycie mleka i produktów mlecznych, zawierających oksydazę ksantynową, może obniżać stężenie 6-merkaptopuryny w osoczu, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego podawania. Szczepienia żywymi drobnoustrojami są przeciwwskazane podczas terapii oraz przez co najmniej 3 miesiące po jej zakończeniu ze względu na ryzyko poważnych reakcji immunologicznych. Rybawiryna, hamując dehydrogenazę inozynomonofosforanu (IMPDH), zwiększa ryzyko ciężkiej mielosupresji i jest przeciwwskazana w skojarzeniu z azatiopryną. Inhibitory oksydazy ksantynowej (allopurynol, oksypurynol, tiopurynol) wymagają redukcji dawki azatiopryny do 25% standardowej, natomiast febuksostat jest przeciwwskazany ze względu na potencjalne nasilenie supresji szpiku. Metotreksat zwiększa AUC 6-merkaptopuryny o 31-93% w zależności od dawki i drogi podania, co wymaga monitorowania parametrów hematologicznych.
6-merkaptopuryna, acenokumarol, allopurynol, aminosalicylan, azatiopryna, blokada nerwowo-mięśniowa, cymetydyna, cytostatyk, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie hepatotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mielosupresyjne, febuksostat, indometacyna, infliksymab, inhibitor ACE, lek przeciwzakrzepowy, mesalazyna, metotreksat, mielosupresja, nukleotyd 6-tioguaniny, oksydaza ksantynowa, oksypurynol, olsalazyna, penicylamina, rybawiryna, środek zwiotczający, sulfasalazyna, supresja szpiku kostnego, tiopurynol, trimetoprim-sulfametoksazol, warfaryna, wirusowe zapalenie wątroby typu B -
Leksykon leków
Azatiopryna (Azathioprine VIS, 50 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. W anestezjologii osłabia działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie (np. tubokuraryny, pankuronium) oraz nasila efekt depolaryzujących (sukcynylocholiny), co wymaga monitorowania głębokości blokady nerwowo-mięśniowej. Istotne jest także osłabienie działania przeciwzakrzepowego warfaryny, co wymaga częstszego monitorowania INR i ewentualnej korekty dawki. Hamowanie metabolizmu azatiopryny przez inhibitory oksydazy ksantynowej (allopurynol, oksypurynol, tiopurynol) znacząco nasila jej działanie, wskazując na konieczność redukcji dawki do ¼ standardowej. Febuksostat, również inhibitor oksydazy ksantynowej, nie jest zalecany w skojarzeniu z azatiopryną ze względu na brak danych dotyczących bezpiecznej dawki.
allopurynol, aminosalicylan, azatiopryna, blokada nerwowo-mięśniowa, cymetydyna, cysteina, cytarabina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hepatotoksyczne, febuksostat, hepatotoksyczność, immunosupresja, indometacyna, inhibitor oksydazy ksantynowej, kaptopryl, kotrimoksazol, lek cytostatyczny, lek przeciwmalaryczny, lek zwiotczający, mesalazyna, metylotransferaza tiopurynowa, mielosupresja, oksypurynol, olsalazyna, pankuronium, parametr krzepnięcia, penicylamina, środek depolaryzujący, środek niedepolaryzujący, sukcynylocholina, sulfasalazyna, supresja szpiku kostnego, szczepionka żywa, szpik kostny, tiopurynol, trimetoprim-sulfametoksazol, tubokuraryna, warfaryna, zaburzenie hematologiczne
