wydolność serca
Wydolność serca to zdolność mięśnia sercowego do pompowania odpowiedniej ilości krwi, która zaspokaja metaboliczne potrzeby organizmu. Jest ona kluczowym parametrem funkcjonalnym układu sercowo-naczyniowego, określającym efektywność pracy serca jako pompy.
W praktyce klinicznej wydolność serca ocenia się najczęściej poprzez pomiar frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), badanie echokardiograficzne, próby wysiłkowe oraz oznaczenie biomarkerów takich jak BNP (peptyd natriuretyczny typu B) czy NT-proBNP. Zmniejszona wydolność serca prowadzi do niewydolności serca – zespołu klinicznego charakteryzującego się typowymi objawami, takimi jak duszność, zmęczenie i obrzęki.
Wydolność serca ulega pogorszeniu w wielu stanach chorobowych, m.in. w chorobie wieńcowej, kardiomiopatiach, wadach zastawkowych, nadciśnieniu tętniczym czy po zawale mięśnia sercowego. Leczenie zaburzonej wydolności serca obejmuje farmakoterapię (inhibitory ACE, beta-blokery, antagonisty aldosteronu, inhibitory SGLT2), metody inwazyjne (implantacja urządzeń wspomagających pracę serca), a w skrajnych przypadkach transplantację serca.
Ocena wydolności serca stanowi podstawę klasyfikacji niewydolności serca według NYHA (New York Heart Association), która dzieli pacjentów na cztery klasy funkcjonalne w zależności od nasilenia objawów podczas aktywności fizycznej. Prawidłowa diagnoza i monitorowanie wydolności serca są kluczowe dla skutecznego leczenia i poprawy rokowania pacjentów kardiologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dilzem 180 retard
Terapia diltiazemem w dawce 180 mg (Dilzem 180 Retard) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca, bradykardią oraz blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, ze względu na ryzyko pogorszenia wydolności serca, zaostrzenia bradykardii i zaburzeń przewodzenia, w tym bloku całkowitego. Należy monitorować parametry hemodynamiczne oraz funkcję nerek, zwłaszcza u osób z istniejącą chorobą serca, ciężką bradykardią lub niedociśnieniem, gdyż odnotowano przypadki ostrej niewydolności nerek wynikającej z obniżonej perfuzji. Przed zabiegami operacyjnymi ze znieczuleniem ogólnym istotne jest poinformowanie anestezjologa o stosowaniu diltiazemu, ze względu na potencjalne nasilenie zaburzeń kurczliwości i przewodzenia mięśnia sercowego oraz interakcje z lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne.
antagonista wapnia, blok całkowity, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia, częstość akcji serca, depresja, diltiazem chlorowodorek, kurczliwość mięśnia sercowego, motoryka przewodu pokarmowego, naczynie krwionośne, niedociśnienie, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, parametr hemodynamiczny, perfuzja nerek, perystaltyka jelit, środek anestetyczny, stężenie diltiazemu w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydolność serca, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie nastroju, zaburzenie przewodzenia w sercu, zapis EKG, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kelicardina –
Kelicardina w postaci kropli doustnych jest tradycyjnie stosowanym preparatem wspomagającym funkcję serca, wskazanym głównie w początkowym okresie niewydolności serca, gdy nie ma jeszcze konieczności wdrożenia silniejszych leków kardiologicznych. Lek jest rekomendowany u pacjentów bez objawów zastoju krążenia oraz u osób starszych z osłabieniem mięśnia sercowego niezwiązanym z ciężką patologią kardiologiczną. Preparat zawiera wyciąg płynny z ziela konwalii (0,47 g/ml, w tym 2,5-4,2 j.g. glikozydów nasercowych), wyciąg z kwiatostanu głogu (0,40 g/ml) oraz trokserutynę (4,7 mg/ml), które łącznie wykazują działanie kardiotoniczne i poprawiające krążenie obwodowe.
- Leksykon substancji czynnych
Etanol – Wskazania do stosowania
Etanol jest szeroko stosowany w medycynie jako substancja czynna i pomocnicza, przede wszystkim ze względu na swoje właściwości przeciwdrobnoustrojowe oraz zdolność do rozpuszczania substancji czynnych. W preparatach dezynfekcyjnych etanol w stężeniach 60-70% jest wykorzystywany do higienicznej i chirurgicznej dezynfekcji rąk, a także do odkażania skóry przed zabiegami operacyjnymi, biopsjami, punkcjami, iniekcjami i cewnikowaniem. W niższych stężeniach, często w połączeniu z innymi środkami, stosowany jest do dezynfekcji błon śluzowych w ginekologii, urologii i zabiegach przezcewkowych. Ponadto, etanol jest rozpuszczalnikiem w licznych preparatach fitoterapeutycznych (np. nalewka piołunowo-wrotyczowa 60-65%, Dentosept 60-70%, krople walerianowe 62,7-69,3%), wykorzystywanych w leczeniu schorzeń skóry, układu oddechowego, nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz w terapii wszawicy głowowej.
biopsja, błona śluzowa, cewnikowanie, cewnikowanie pęcherza moczowego, chirurgiczna dezynfekcja rąk, chłoniak, choroba Alzheimera, choroba wątroby, czerniak złośliwy, dezynfekcja rąk, diagnostyka radiologiczna, działanie przeciwdrobnoustrojowe, etanol, guz mózgu, hipotonia macicy, indukcja porodu, infekcja, iniekcja, krwawienie poporodowe, krwawienie z dziąseł, kurcz łydek, lek przeciwnowotworowy, nalewka piołunowo-wrotyczowa, napięcie nerwowe, nerwoból, niepełne poronienie, niestrawność, niewydolność serca, nowotwór przewodu pokarmowego, obrzęk podudzi, otępienie z ciałami Lewy’ego, padaczka, parodontoza, pobieranie krwi, podrażnienie śluzówki, pole zabiegowe, przeszczep komórek macierzystych, przewlekła niewydolność żylna, skurcz macicy, stan zapalny skóry, suchy kaszel, wszawica głowowa, wydolność serca, zabieg ginekologiczny, zabieg operacyjny, zabieg przezcewkowy, zaburzenia czynności żołądka, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia snu, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia ukrwienia mózgu, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zapalenie zatok przynosowych, zespół parkinsonowski, żylaki - Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Wskazania do stosowania
Korzeń kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) jest szeroko stosowany w farmakoterapii, głównie w łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach układu nerwowego, takich jak stany napięcia nerwowego, niepokój oraz okresowe trudności z zasypianiem. Preparaty zawierające korzeń kozłka, np. Valerin, Nervosol, Nervosol TABS (wskazane u osób powyżej 12 lat), Nervosol-K czy Valdix Forte (wyciąg wodno-alkoholowy), wykazują działanie uspokajające i wspomagające sen. Wskazania obejmują także wspomaganie układu sercowo-naczyniowego w początkowym okresie upośledzonej wydolności serca bez objawów zastoju krążenia oraz łagodne dolegliwości serca na tle nerwicowym, gdzie stosuje się preparaty takie jak Cardiol C, Neocardina czy Krople nasercowe (łączące korzeń kozłka z głogiem i konwalią). Preparat PADMA 28 Formuła, zawierający korzeń kozłka w wieloskładnikowej formule, jest stosowany dodatkowo w profilaktyce nawracających infekcji górnych dróg oddechowych oraz w objawach niewydolności krążenia, takich jak uczucie zmęczonych nóg, mrowienie czy skurcze łydek.
bezsenność, dolegliwości serca, farmakoterapia, infekcje górnych dróg oddechowych, korzeń arcydzięgla, korzeń kozłka lekarskiego, kwiat lawendy, liść melisy, nalewka z głogu, nalewka z konwalii, napięcie nerwowe, napięcie psychogenne, niepokój, niewydolność krążenia, niewydolność krążenia obwodowego, niewydolność serca, osłabienie mięśnia sercowego, przeziębienie, szyszka chmielu, układ krążenia, układ odpornościowy, wyciąg wodno-alkoholowy, wydolność serca, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zastój krążenia, ziele melisy, ziele serdecznika