pierwotny zespół nerczycowy

Pierwotny zespół nerczycowy to kliniczny zespół chorobowy charakteryzujący się masywnym białkomoczem (powyżej 3,5g/dobę), hipoalbuminemią, obrzękami oraz hiperlipidemią. W odróżnieniu od wtórnego zespołu nerczycowego, pierwotna postać nie jest następstwem chorób ogólnoustrojowych, ale wynika z pierwotnego uszkodzenia kłębuszków nerkowych.

Najczęstszymi przyczynami pierwotnego zespołu nerczycowego są: nefropatia błoniasta, nefropatia zmian minimalnych, ogniskowe segmentalne stwardnienie kłębuszków nerkowych oraz błoniasto-rozplemowe kłębuszkowe zapalenie nerek. Rozpoznanie opiera się na badaniu klinicznym, ocenie dobowej utraty białka oraz biopsji nerki, która jest kluczowa dla ustalenia typu histopatologicznego.

Leczenie pierwotnego zespołu nerczycowego zależy od jego przyczyny. Obejmuje ono terapię immunosupresyjną (kortykosteroidy, cyklosporyna, takrolimus, cyklofosfamid), leki zmniejszające białkomocz (inhibitory ACE, sartany) oraz leczenie objawowe (diuretyki, statyny). Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania progresji choroby do przewlekłej niewydolności nerek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl