patologia tkanki wątrobowej

Patologia tkanki wątrobowej to zbiór różnorodnych zmian morfologicznych i funkcjonalnych zachodzących w wątrobie pod wpływem czynników chorobowych. Wątroba, jako narząd o kluczowym znaczeniu metabolicznym, może ulegać uszkodzeniu w wyniku działania wielu czynników, w tym toksyn, infekcji, zaburzeń autoimmunologicznych czy zmian naczyniowych.

Najczęstsze patologie wątroby obejmują stłuszczenie (steatozę), zapalenie (hepatitis), włóknienie i marskość. Stłuszczenie wątroby charakteryzuje się nadmiernym gromadzeniem lipidów w hepatocytach i może być związane z alkoholem, otyłością lub zaburzeniami metabolicznymi. Zapalenie wątroby może mieć etiologię wirusową (HBV, HCV), toksyczną, autoimmunologiczną lub metaboliczną.

Włóknienie wątroby to proces odkładania tkanki łącznej włóknistej w odpowiedzi na przewlekłe uszkodzenie, który może prowadzić do marskości – nieodwracalnego stanu charakteryzującego się zaburzeniem architektoniki wątroby i tworzeniem guzków regeneracyjnych. Zaawansowana patologia wątroby prowadzi do niewydolności narządu, manifestującej się żółtaczką, wodobrzuszem, encefalopatią wątrobową i zaburzeniami krzepnięcia.

Diagnostyka patologii wątroby opiera się na badaniach biochemicznych (poziomy enzymów wątrobowych, bilirubiny), obrazowych (USG, CT, MRI), a złotym standardem pozostaje biopsja wątroby z oceną histopatologiczną. Nowoczesne metody diagnostyczne, jak elastografia czy testy nieinwazyjne, zyskują coraz większe znaczenie w ocenie stopnia włóknienia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl