przemijająca głuchota
Przemijająca głuchota to tymczasowe pogorszenie słuchu, które może wystąpić z różnych przyczyn i zazwyczaj ustępuje samoistnie lub po wdrożeniu odpowiedniego leczenia. Najczęściej występuje jako przemijająca głuchota przewodzeniowa, która powstaje wskutek zablokowania kanału słuchowego zewnętrznego lub dysfunkcji ucha środkowego.
Główne przyczyny przemijającej głuchoty obejmują: infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, woskowinę uszną blokującą przewód słuchowy, uraz akustyczny, wahania ciśnienia atmosferycznego (np. podczas lotów samolotem lub nurkowania), a także stosowanie niektórych leków ototoksycznych. U dzieci najczęstszą przyczyną jest wysiękowe zapalenie ucha środkowego.
Diagnostyka przemijającej głuchoty opiera się na wywiadzie lekarskim, badaniu otoskopowym oraz badaniach audiometrycznych. W przypadkach wątpliwych może być konieczne wykonanie badań obrazowych, takich jak tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny. Leczenie zależy od przyczyny – może obejmować usunięcie woskowiny, antybiotykoterapię przy infekcjach, odessanie płynu z ucha środkowego lub czasem interwencję chirurgiczną.
Przemijająca głuchota wymaga różnicowania z nagłą głuchotą odbiorczą (sudden sensorineural hearing loss), która stanowi stan nagły w otolaryngologii i wymaga natychmiastowego wdrożenia leczenia, najczęściej kortykosteroidami. Nieleczona przemijająca głuchota w niektórych przypadkach może prowadzić do trwałego uszkodzenia słuchu, dlatego istotna jest szybka diagnostyka i odpowiednie postępowanie terapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Rulid 150 mg
Roksytromycyna, makrolidowy antybiotyk stosowany w dawce 150 mg (Rulid), może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania pacjenta podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, niestrawność i biegunka (często ≥1/100 do <1/10). Istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile (częstość nieznana). Ponadto obserwuje się zaburzenia hematologiczne, w tym eozynofilię (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100), agranulocytozę, neutropenię i trombocytopenię (częstość nieznana). Roksytromycyna może także indukować poważne reakcje immunologiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (częstość nieznana), oraz zaburzenia psychiczne, takie jak omamy i stan splątania. Wśród działań neurologicznych wymienia się zawroty głowy i bóle głowy (niezbyt często), parestezje, zaburzenia smaku i węchu (częstość nieznana).
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból głowy, brak smaku, Clostridium difficile, eozynofilia, fosfataza zasadowa, krwawa biegunka, nadkażenie, neutropenia, niedosłuch, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parosmia, plamica, pokrzywka, przemijająca głuchota, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rulid 50 mg
Roksytromycyna, substancja czynna leku Rulid 50 mg (tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej), może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (omamy, stan splątania), neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku i węchu), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Ponadto, roksytromycyna może powodować zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, co jest szczególnie istotne u pacjentów z predyspozycjami. W zakresie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się nudności, wymioty, biegunkę, w tym krwawą, zapalenie trzustki oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z nadkażeniem Clostridium difficile, co wymaga szybkiej diagnostyki i leczenia.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk, badanie EKG, Clostridium difficile, dezorientacja, eozynofilia, fosfataza zasadowa, makrolid, morfologia krwi, nadkażenie, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezje, parosmia, pokrzywka, przemijająca głuchota, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, utrata węchu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie cholestatyczne, zapalenie trzustki, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diafer 50 mg Fe3+/ml
Diafer, pozajelitowy preparat derizomaltozy żelazowej zawierający 50 mg Fe³⁺/ml, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi podczas podawania. Najpoważniejszymi są ostre reakcje rzekomoanafilaktyczne, pojawiające się zwykle w ciągu kilku minut po iniekcji, manifestujące się nagłą dusznością i/lub zapaścią sercowo-naczyniową, które mogą prowadzić do zgonu. Inne objawy natychmiastowej nadwrażliwości to pokrzywka, wysypka, świąd, nudności i dreszcze. Reakcje opóźnione, występujące od kilku godzin do 4 dni po podaniu, obejmują bóle stawowe, mięśniowe oraz gorączkę, które zwykle ustępują samoistnie lub po zastosowaniu leków przeciwbólowych. U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów może dojść do zaostrzenia dolegliwości. Dodatkowo obserwuje się reakcje miejscowe, takie jak ból, zapalenie w miejscu iniekcji oraz miejscowe zapalenie żyły, a także objawy grypopodobne pojawiające się w ciągu kilku godzin do dni po podaniu.
arytmia, ból mięśni, ból stawów, bradykardia płodu, derizomaltoza żelazowa, duszność, dysfonia, hemoliza, hipotensja, nadciśnienie, napad padaczkowy, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, pozajelitowy preparat żelaza, przemijająca głuchota, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, tachykardia, zaburzenia układu krwionośnego, zapalenie żyły, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolicyn 50 mg
Roksytromycyna, substancja czynna preparatu Rolicyn (dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg w postaci tabletek powlekanych), może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Wśród działań skórnych obserwuje się rumień wielopostaciowy, wysypkę, pokrzywkę oraz rzadką, ale ciężką ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Ze strony przewodu pokarmowego mogą wystąpić nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu oraz biegunka, czasem krwawa. Roksytromycyna może także indukować zaburzenia wątrobowe, w tym cholestatyczne zapalenie wątroby i rzadko ostre zapalenie wątroby z żółtaczką, a także podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza alkaliczna).
AlAT, antybiotyk makrolidowy, AspAT, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, enzym wątrobowy, eozynofil, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, kandydoza, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezja, plamica, pokrzywka, przemijająca głuchota, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni gładkich oskrzeli, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tkanka podskórna, zaburzenie smaku, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zastój żółci, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furosemidum Aurovitas 40 mg
Przedawkowanie furosemidu (40 mg) prowadzi do nasilonej diurezy i poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, skutkujących hipowolemią, odwodnieniem, hemokoncentracją oraz zaburzeniami rytmu serca, głównie z powodu hipokaliemii i hipomagnezemii. Klinicznie obserwuje się ciężkie niedociśnienie tętnicze, które może przejść w wstrząs hipowolemiczny, a także ostrą niewydolność nerek w mechanizmie prerenal. Hemokoncentracja zwiększa ryzyko zakrzepicy, a zaburzenia elektrolitowe predysponują do arytmii, co wymaga monitorowania EKG. Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak stany majaczeniowe, porażenie wiotkie, apatia i dezorientacja, a także przemijająca głuchota i zaostrzenie dny moczanowej.
arytmia, arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, badanie EKG, choroba zakrzepowo-zatorowa, dna moczanowa, elektrolity, elementy morfotyczne krwi, furosemid, hematokryt, hemokoncentracja, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipoperfuzja nerkowa, hipoperfuzja OUN, hipowolemia, kwas moczowy, nasilona diureza, niedociśnienie tętnicze, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pętla Henlego, płyn infuzyjny, porażenie wiotkie, przemijająca głuchota, stan majaczeniowy, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie rytmu komorowego, zakrzepica - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nonpres Duo 50 mg + 40 mg
Przedawkowanie leku Eplexemid, zawierającego eplerenon i furosemid, prowadzi do złożonego obrazu klinicznego wynikającego z synergistycznego działania obu składników. Eplerenon, jako antagonista aldosteronu, może wywołać niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię, natomiast furosemid, silny diuretyk pętlowy, powoduje nasilona diurezę, prowadzącą do hipowolemii, odwodnienia, hemokoncentracji oraz licznych zaburzeń elektrolitowych, w tym hipokaliemii. W konsekwencji mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zaburzenia rytmu serca, ostra niewydolność nerek, zakrzepica, a także objawy neuropsychiatryczne (stany majaczeniowe, porażenie wiotkie, apatia, dezorientacja). Dodatkowo, duże dawki furosemidu mogą wywołać przemijającą głuchotę oraz nasilić objawy dny moczanowej. Warto podkreślić, że eplerenon nie jest dializowalny, ale wiąże się z węglem aktywnym, co może być wykorzystane w początkowej fazie zatrucia.
aldosteron, arytmia, ciśnienie tętnicze, diureza, dna moczanowa, dysfagia, EKG, elektrokardiografia, elektrolity, Eplexemid, furosemid, gospodarka elektrolitowa, hemodializa, hemokoncentracja, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipoperfuzja nerek, hipowolemia, lek wazopresyjny, majaczenie, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, porażenie wiotkie, przemijająca głuchota, węgiel aktywny, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica, żywica jonowymienna