fosamprenawirem

Fosamprenawirem jest prolek amprenawiru, należący do grupy inhibitorów proteazy HIV. Po podaniu doustnym jest metabolizowany w organizmie do aktywnej formy – amprenawiru, który hamuje proteazę HIV, enzym kluczowy dla cyklu życiowego wirusa, uniemożliwiając tym samym powstawanie dojrzałych, zakaźnych cząstek wirusowych.

W praktyce klinicznej fosamprenawirem stosuje się w leczeniu skojarzonym zakażenia HIV-1 u pacjentów dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Zazwyczaj podawany jest w połączeniu z małą dawką rytonawiru, który pełni funkcję wzmacniacza farmakokinetycznego, oraz z innymi lekami przeciwretrowirusowymi zgodnie z zasadami terapii wysoce aktywnej (HAART).

Główne działania niepożądane związane z fosamprenawirem obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności), wysypkę skórną oraz zaburzenia metaboliczne (hiperlipidemia, hiperglikemia). Lek może wchodzić w istotne interakcje z wieloma innymi substancjami leczniczymi ze względu na wpływ na układ enzymatyczny cytochromu P450, co wymaga szczególnej uwagi przy planowaniu terapii skojarzonej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Paxtin 20 20 mg

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie paroksetyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz lekami serotoninergicznymi (np. L-tryptofan, tryptany, tramadol, linezolid, inne SSRI, lit, petydyna, buprenorfina, dziurawiec), co znacząco zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego. Paroksetyna hamuje izoenzym CYP2D6, co prowadzi do istotnego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak pimozyd (2,5-krotne zwiększenie stężenia przy dawce 60 mg paroksetyny i 2 mg pimozydu), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki fenotiazynowe (np. tiorydazyna – przeciwwskazana), rysperydon, atomoksetyna, leki przeciwarytmiczne z grupy 1c oraz metoprolol (szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca). Jednoczesne stosowanie paroksetyny i tamoksyfenu może obniżyć stężenie aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, co może zmniejszać skuteczność przeciwnowotworową tamoksyfenu.
ADHD, atomoksetyna, beta-bloker, błękit metylenowy, buprenorfina, chlorek metylotioninowy, cholinoesteraza osoczowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, endoksyfen, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, fosamprenawirem, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, INR, izoenzym CYP2D6, karbamazepina, kwas acetylosalicylowy, L-tryptofan, linezolid, lit, metoprolol, miwakurium, neuroleptyk pochodny fenotiazyny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, parametr krzepnięcia, petydyna, pimozyd, prawastatyna, procyklidyna, propafenon, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, suksametonium, tamoksyfen, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – AuroFena 100 mcg

Produkt leczniczy AuroFena (fentanyl) w postaci tabletek podpoliczkowych wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez enzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol, klarytromycyna) mogą powodować znaczny wzrost stężenia fentanylu w osoczu, co zwiększa ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i innych działań niepożądanych, wymagając długotrwałego monitorowania i ostrożnej korekty dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna) obniżają stężenie fentanylu, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności przeciwbólowej i koniecznością zwiększenia dawki. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem, erytromycyna, sok grejpfrutowy) również podnoszą poziom fentanylu, co wymaga dokładnego monitorowania pacjenta. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) w ciągu ostatnich 14 dni ze względu na ryzyko nieprzewidywalnego nasilenia działania opioidów.
amprenawir, aprepitant, benzodiazepina, buprenorfina, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, diazepam, difenhydramina, diltiazem, duloksetyna, erytromycyna, etanol, fenobarbital, fenotiazyna, fentanyl, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, fosamprenawirem, gabapentyna, gabapentynoidy, hydroksymaślan sodu, hydroksyzyna, IMAO, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek antyhistaminowy, lek do znieczulenia ogólnego, lek o działaniu depresyjnym na OUN, lek rozluźniający mięśnie szkieletowe, lek serotoninergiczny, midazolam, moklobemid, morfina, nalbufina, nelfinawir, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, oksykodon, opioid, paroksetyna, pentazocyna, pregabalina, ryfampicyna, rytonawir, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, śpiączka, środek sedatywny, SSRI, tabletka podpoliczkowa fentanylu, tramadol, tranylcypromina, troleandomycyna, uspokojenie polekowe, wenlafaksyna, werapamil, zaburzenie psychomotoryczne, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zolpidem, zopiklon

fosamprenawirem

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Paxtin 20 20 mg

Interakcje leku – AuroFena 100 mcg