żarłoczność psychiczna
Żarłoczność psychiczna (bulimia nervosa) to zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nawracającymi epizodami przejadania się, po których następują kompensacyjne zachowania mające na celu zapobieganie przyrostowi masy ciała, takie jak prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających, głodówki czy nadmierne ćwiczenia fizyczne.
Pacjenci z bulimią zazwyczaj utrzymują prawidłową masę ciała lub mają niewielką nadwagę, co utrudnia rozpoznanie choroby. W przeciwieństwie do jadłowstrętu psychicznego, osoby z bulimią są świadome nieprawidłowości swoich zachowań żywieniowych i często odczuwają wstyd oraz poczucie winy, co prowadzi do ukrywania objawów.
Diagnostyka żarłoczności psychicznej opiera się na kryteriach DSM-5, które obejmują: powtarzające się epizody objadania się, poczucie braku kontroli nad jedzeniem podczas takich epizodów, stosowanie zachowań kompensacyjnych oraz nadmierne koncentrowanie się na kształcie i masie ciała. Aby rozpoznać bulimię, epizody te muszą występować co najmniej raz w tygodniu przez okres trzech miesięcy.
Leczenie żarłoczności psychicznej wymaga podejścia interdyscyplinarnego. Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT) jest uznawana za najskuteczniejszą metodę terapeutyczną. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się farmakoterapię, głównie selektywne inhibitory wychwytu serotoniny. Nieleczona bulimia może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia elektrolitowe, uszkodzenia szkliwa zębów, zapalenie przełyku czy zaburzenia rytmu serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluoxetin Polpharma 20 mg
Fluoxetin Polpharma w dawce 20 mg fluoksetyny (odpowiadającej 22,4 mg chlorowodorku fluoksetyny) jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) oraz bulimii u dorosłych. W przypadku bulimii lek powinien być stosowany jako uzupełnienie psychoterapii, co zwiększa skuteczność terapii. U dzieci i młodzieży od 8 roku życia Fluoxetin Polpharma jest wskazany w leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów depresji, jednak wyłącznie po nieskuteczności psychoterapii (4-6 sesji) i zawsze w połączeniu z terapią psychologiczną, co jest zgodne z aktualnymi wytycznymi klinicznymi. Lekarz powinien ocenić nasilenie objawów i prowadzić terapię pod nadzorem psychiatry lub psychiatry dziecięcego.
anhedonia, bulimia, chlorowodorek fluoksetyny, depresja o nasileniu umiarkowanym, duża depresja, farmakoterapia, fluoksetyna, laktoza jednowodna, leczenie skojarzone, napad objadania się, nietolerancja laktozy, psychiatra, psychiatra dziecięcy, psychoterapia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie odżywiania, żarłoczność psychiczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Andepin 20 mg
Lek Andepin zawiera fluoksetynę w dawce 20 mg (w postaci 22,4 mg fluoksetyny chlorowodorku) i jest wskazany do leczenia zaburzeń depresyjnych, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (nerwicy natręctw) oraz bulimii. Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje skuteczność w terapii epizodów depresyjnych o różnym nasileniu, zarówno w przebiegu zaburzenia depresyjnego nawracającego, jak i pojedynczych epizodów. W przypadku nerwicy natręctw lek pomaga w redukcji obsesji i kompulsji, natomiast w bulimii zmniejsza częstość epizodów objadania się oraz kompensacyjnych zachowań, takich jak prowokowanie wymiotów czy nadużywanie środków przeczyszczających.
Andepin, bulimia, epizod depresyjny, epizod objadania się, fluoksetyna, fluoksetyny chlorowodorek, kapsułka twarda, kompulsja, laktoza bezwodna, myśl samobójcza, nerwica natręctw, obsesja, odpowiedź terapeutyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie odżywiania, zachowanie kompensacyjne, żarłoczność psychiczna, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seronil 10 mg
Seronil, zawierający chlorowodorek fluoksetyny (11,2 mg odpowiada 10 mg fluoksetyny), jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokiej selektywności i minimalnym powinowactwie do innych receptorów neuronalnych. W leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych standardowa dawka 20 mg/dobę wykazuje istotnie wyższą skuteczność niż placebo, potwierdzoną w skali HAM-D, z charakterystyczną spłaszczoną krzywą odpowiedzi na dawkę. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) dawki 20-60 mg/dobę poprawiają odpowiedź terapeutyczną w krótkim okresie (<24 tyg.), choć długoterminowa skuteczność nie została potwierdzona. W bulimii nervosa dawka 60 mg/dobę znacząco redukuje częstość epizodów objadania się i wymiotów w badaniach krótkoterminowych (<16 tyg.). W przedmiesiączkowych zaburzeniach dysforycznych (PMDD) stosowanie 20 mg/dobę, zarówno ciągłe, jak i w fazie lutealnej, poprawia objawy, choć optymalny schemat terapii pozostaje nieustalony.
bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, doustna antykoncepcja hormonalna, dysforia, epizod dużej depresji, faza lutealna, fluoksetyna, objadanie się, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, receptor adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala depresji Hamiltona, skala nasilenia objawów codziennych, skala ogólnego wrażenia poprawy klinicznej, wychwyt zwrotny serotoniny, wymioty prowokowane, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, żarłoczność psychiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bioxetin 20 mg
Bioxetin, zawierający 20 mg chlorowodorku fluoksetyny, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokiej selektywności receptorowej, co przekłada się na jego skuteczność i profil bezpieczeństwa. W leczeniu dużej depresji fluoksetyna wykazuje istotną przewagę nad placebo, potwierdzoną zmniejszeniem punktacji w skali Hamiltona (HAM-D) o co najmniej 50% oraz wyższym wskaźnikiem remisji. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) dawki 20-60 mg/dobę wykazują zależność dawka-odpowiedź, choć długoterminowa skuteczność pozostaje niejednoznaczna. W bulimii psychicznej dawka 60 mg/dobę skutecznie redukuje epizody objadania się i wymiotów, jednak brak jest danych potwierdzających długotrwałe efekty. W przedmiesiączkowych zaburzeniach dysforycznych (PMDD) fluoksetyna w dawce 20 mg/dobę, zarówno przy ciągłym stosowaniu, jak i w fazie lutealnej, poprawia objawy drażliwości, lęku i dysforii, choć optymalny czas leczenia wymaga dalszych badań.
bulimia, chlorowodorek fluoksetyny, dysfagia, epizod dużej depresji, faza lutealna, fluoksetyna, lek przeciwdepresyjny, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, receptor adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, selektywne hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, skala depresji Hamiltona, skala oceny depresji wieku dziecięcego, środek antykoncepcyjny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, żarłoczność psychiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia odżywiania – Leczenie
Zaburzenia odżywiania, takie jak anorexia nervosa, bulimia nervosa oraz binge eating disorder, stanowią poważne zaburzenia psychiczne wymagające kompleksowego, wielospecjalistycznego podejścia terapeutycznego. Leczenie obejmuje psychoterapię (m.in. CBT, CBT-E, FBT, IPT, DBT), poradnictwo żywieniowe oraz farmakoterapię, szczególnie w przypadku bulimii i zespołu napadowego objadania się. Hospitalizacja jest wskazana przy zagrożeniu życia, powikłaniach medycznych (np. bradykardia, hipotensja, hipotermia, zaburzenia elektrolitowe), masie ciała <85% normy oraz ryzyku samobójstwa. Farmakologicznie stosuje się SSRI (fluoksetyna zatwierdzona przez FDA do bulimii), lisdeksamfetaminę (Vyvanse) i topiramat w BED, natomiast w anoreksji brak jest leków o udowodnionej skuteczności w przywracaniu masy ciała. Wspomagane odżywianie (doustne, przez zgłębnik, pozajelitowe) wymaga ścisłego nadzoru ze względu na ryzyko zespołu ponownego odżywienia.
ARFID, arteterapia, atypowy lek przeciwpsychotyczny, bradykardia, częściowa hospitalizacja, dialektyczna terapia behawioralna, dietetyk, farmakoterapia, fizjoterapeuta, fluoksetyna, hipotensja, hipotermia, hospitalizacja, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, intensywny program ambulatoryjny, jadłowstręt psychiczny, leczenie ambulatoryjne, leczenie oparte na rodzinie, lisdeksamfetamina, niedożywienie, olanzapina, pielęgniarka, poradnictwo żywieniowe, psychiatra, psychoterapeuta, telemedycyna, terapeuta zajęciowy, terapia akceptacji i zaangażowania, terapia ekspozycyjna, terapia interpersonalna, terapia poznawczo-behawioralna, terapia psychodynamiczna, terapia rodzinna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia odżywiania, żarłoczność psychiczna, zespół napadowego objadania się, zespół ponownego odżywienia, zespół terapeutyczny, żywienie przez zgłębnik - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluoksetyna EGIS 20 mg
Fluoksetyna EGIS jest stosowana w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) oraz bulimii u dorosłych, osób w podeszłym wieku oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat. Dawkowanie początkowe dla dorosłych i osób starszych wynosi zazwyczaj 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększenia do maksymalnie 60 mg/dobę, przy czym u osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożne zwiększanie dawki, nie przekraczając zwykle 40 mg/dobę (maksymalnie 60 mg/dobę). W leczeniu bulimii dawka wynosi 60 mg/dobę, jednak brak jest danych potwierdzających skuteczność powyżej 3 miesięcy. U dzieci i młodzieży dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę po 1-2 tygodniach, a dalsze zwiększanie jest ograniczone ze względu na ograniczone dane kliniczne. Terapia powinna być monitorowana, a skuteczność oceniana odpowiednio po 3-4 tygodniach (depresja), 10 tygodniach (OCD) lub 9 tygodniach (dzieci i młodzież). Czas trwania leczenia epizodów depresji powinien wynosić minimum 6 miesięcy, a w OCD możliwe jest przedłużenie terapii powyżej 10 tygodni, choć brak jest dowodów na skuteczność długoterminową powyżej 24 tygodni.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluxemed 20 mg
Fluxemed, zawierający chlorowodorek fluoksetyny w dawce odpowiadającej 20 mg fluoksetyny, jest wskazany do leczenia epizodów dużej depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz żarłoczności psychicznej (bulimia nervosa) u dorosłych. W przypadku bulimii lek stosowany jest jako uzupełnienie psychoterapii, mając na celu redukcję napadów objadania się oraz ograniczenie zachowań przeczyszczających. U dzieci i młodzieży powyżej 8 roku życia Fluxemed jest wskazany w leczeniu epizodów depresji o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, pod warunkiem braku poprawy po 4-6 sesjach psychoterapii. W tej grupie wiekowej farmakoterapia fluoksetyną musi być prowadzona wyłącznie równolegle z terapią psychologiczną, nigdy jako monoterapia.
bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, czynność przymusowa, diagnoza różnicowa, działanie niepożądane, epizod depresji, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fluoksetyna, lek przeciwdepresyjny, napad żarłoczności, natręctwo, obsesja i kompulsja, środek przeczyszczający, terapia psychologiczna, wywoływanie wymiotów, zaburzenie apetytu, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, żarłoczność psychiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia odżywiania – Diagnostyka i diagnoza
Zaburzenia odżywiania, takie jak anoreksja (AN), bulimia (BN) i zaburzenie z napadami objadania się (BED), są poważnymi schorzeniami psychicznymi o istotnych konsekwencjach medycznych, które diagnozuje się na podstawie kryteriów DSM-5 i ICD-10. DSM-5 wprowadza istotne zmiany, m.in. usunięcie kryterium amenorrhea w anoreksji oraz obniżenie częstotliwości epizodów objadania się w bulimii do co najmniej 1 raz w tygodniu przez 3 miesiące. Diagnostyka wymaga kompleksowej oceny, obejmującej wywiad medyczny, badanie fizykalne (pomiar wzrostu, masy ciała, parametry życiowe) oraz badania laboratoryjne (morfologia, elektrolity, funkcje wątroby, nerek, tarczycy, poziom albuminy, witaminy B12, ferrytyny, profil lipidowy). Dodatkowo, ocena psychologiczna z wykorzystaniem narzędzi przesiewowych (np. kwestionariusz SCOFF) i bardziej szczegółowych wywiadów jest niezbędna do potwierdzenia diagnozy. Warto podkreślić, że ponad połowa przypadków pozostaje niewykryta, a pacjenci często ukrywają objawy, co utrudnia wczesne rozpoznanie i leczenie.
amenorrhea, anorexia nervosa, ARFID, atypowa anoreksja, Binge Eating Disorder, brak miesiączki, bulimia nervosa, densytometria kości, dystymia, elektrokardiogram, epizod objadania się, farmakoterapia, jadłowstręt psychiczny, kwestionariusz SCOFF, morfologia krwi, OSFED, pica, terapia poznawczo-behawioralna, wskaźnik masy ciała, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie odżywiania, zaburzenie psychiczne, zaburzenie unikania przyjmowania pokarmów, zaburzenie z napadami objadania się, zachowanie przeczyszczające, żarłoczność psychiczna, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluoksetyna EGIS 10 mg
Fluoksetyna EGIS wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wskazania klinicznego oraz grupy pacjentów. W leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych i osób w podeszłym wieku dawka początkowa wynosi 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększenia do 60 mg/dobę, przy czym ocenę skuteczności przeprowadza się po 3-4 tygodniach, a terapia powinna trwać co najmniej 6 miesięcy. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa również wynosi 20 mg/dobę, z oceną skuteczności po 10 tygodniach i możliwością kontynuacji leczenia powyżej 10 tygodni, jednak bez potwierdzonej skuteczności powyżej 24 tygodni. W bulimii zalecana dawka to 60 mg/dobę, z terapią trwającą do 3 miesięcy. U dzieci i młodzieży (≥8 lat) z umiarkowanym do ciężkiego epizodem depresji dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę po 1-2 tygodniach, a ocenę skuteczności przeprowadza się po 9 tygodniach. U osób w podeszłym wieku dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg, a maksymalnie 60 mg/dobę, ze szczególną ostrożnością przy zwiększaniu dawki.
bulimia, dawka maksymalna, dawkowanie leku, depresja, epizod depresji, epizod dużej depresji, fluoksetyna, interakcja lekowa, modyfikacja dawki, pacjent w podeszłym wieku, psychoterapia behawioralna, reakcja odstawienia, stężenie leku, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, żarłoczność psychiczna, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluoxetin Polpharma 20 mg
Fluoksetyna, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC: N06AB03), wykazuje wysoką selektywność działania z minimalnym powinowactwem do innych receptorów, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. W leczeniu dużej depresji potwierdzono jej skuteczność w dawce 20 mg/dobę, z istotną poprawą w skali Hamiltona (HAM-D) oraz wyższym wskaźnikiem remisji w porównaniu z placebo. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych skuteczność wykazano w krótkoterminowych badaniach (<24 tyg.) przy dawce 20 mg/dobę, z wyższą odpowiedzią terapeutyczną przy dawkach 40-60 mg/dobę, choć brak jest dowodów na długoterminową skuteczność. W bulimii potwierdzono skuteczność dawki 60 mg/dobę w redukcji epizodów objadania się i wymiotów, natomiast w przedmiesiączkowych zaburzeniach dysforycznych (PMDD) fluoksetyna w dawce 20 mg/dobę (ciągłej lub fazowej) poprawiała objawy drażliwości, lęku i dysforii.
bulimia, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, epizod dużej depresji, faza lutealna, fluoksetyna, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, psychiatra dziecięcy, receptor adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, selektywne hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala depresji Hamiltona, skala oceny depresji wieku dziecięcego, skala ogólnego wrażenia poprawy klinicznej, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, żarłoczność psychiczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bioxetin 20 mg
Bioxetin, zawierający 20 mg fluoksetyny (chlorowodorek fluoksetyny), jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii nervosa u dorosłych, osób w podeszłym wieku oraz dzieci powyżej 8 lat. Dawkowanie u dorosłych i osób starszych rozpoczyna się standardowo od 20 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 60 mg/dobę, przy czym u osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożne zwiększanie dawki, nie przekraczając 40 mg/dobę jako dawki standardowej. W leczeniu bulimii stosuje się stałą dawkę 60 mg/dobę, jednak skuteczność terapii powyżej 3 miesięcy nie została potwierdzona. U dzieci i młodzieży dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę po 1-2 tygodniach, a dalsze dawkowanie wymaga specjalistycznego nadzoru. Terapia epizodu depresji powinna trwać minimum 6 miesięcy, a w przypadku zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych możliwe jest stosowanie do 24 tygodni, z regularną oceną skuteczności po 2-10 tygodniach.
Bioxetin, bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fluoksetyna, interakcja lekowa, leczenie farmakologiczne, objawy odstawienne, psychoterapia behawioralna, stężenie leku w osoczu, terapia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne, żarłoczność psychiczna, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seronil 20 mg
Fluoksetyna, substancja czynna leku Seronil (ATC: N06AB03), jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w dawce 20 mg/dobę (22,4 mg chlorowodorku fluoksetyny) w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, bulimii nervosa, przedmiesiączkowych zaburzeń dysforycznych (PMDD) oraz dużej depresji u dzieci i młodzieży powyżej 8 lat. Mechanizm działania opiera się na selektywnym hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny, bez istotnego powinowactwa do receptorów adrenergicznych, dopaminergicznych, histaminowych, muskarynowych czy GABA-ergicznych. W badaniach klinicznych fluoksetyna wykazała istotną statystycznie przewagę nad placebo, potwierdzoną wyższym wskaźnikiem odpowiedzi i remisji w skali Hamiltona (HAM-D) u dorosłych oraz redukcją punktacji w skalach CSRS-R i CGI-I u populacji pediatrycznej. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych skuteczność obserwowano już przy dawce 20 mg/dobę, a wyższe dawki (40-60 mg/dobę) korelowały z większym wskaźnikiem odpowiedzi klinicznej. W bulimii nervosa stosowano dawkę 60 mg/dobę, co skutkowało redukcją epizodów objadania się i zachowań kompensacyjnych.
bulimia nervosa, chlorowodorek fluoksetyny, doustny środek antykoncepcyjny, epizod dużej depresji, faza lutealna, fluoksetyna, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, psychiatra dziecięcy, receptor adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala depresji Hamiltona, skala nasilenia objawów codziennych, skala oceny depresji wieku dziecięcego, skala ogólnego wrażenia poprawy klinicznej, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, żarłoczność psychiczna