inaktywowany szczep bakteryjny

Inaktywowany szczep bakteryjny to forma bakterii, która została poddana procesowi inaktywacji, czyli utraciła zdolność do namnażania się i wywoływania infekcji, zachowując jednocześnie swoje właściwości antygenowe. Inaktywacja bakterii może być przeprowadzona za pomocą różnych metod, takich jak obróbka termiczna (ogrzewanie), działanie środków chemicznych (np. formaldehydu, alkoholu) lub promieniowanie ultrafioletowe.

W medycynie inaktywowane szczepy bakteryjne są szeroko stosowane w produkcji szczepionek, które zawierają całe komórki bakteryjne pozbawione zdolności do wywołania choroby, ale zdolne do stymulacji układu odpornościowego do wytworzenia przeciwciał. Przykładami takich szczepionek są szczepionka przeciwko krztuścowi (całokomórkowa), szczepionka przeciwko cholerze czy niektóre szczepionki przeciwko tyfusowi.

Inaktywowane szczepy bakteryjne wykorzystuje się również w badaniach immunologicznych, diagnostyce laboratoryjnej oraz jako składniki preparatów probiotycznych stosowanych w leczeniu zaburzeń mikrobioty jelitowej. W porównaniu do szczepionek zawierających żywe, atenuowane bakterie, preparaty z inaktywowanymi szczepami cechują się większym bezpieczeństwem stosowania, zwłaszcza u osób z obniżoną odpornością, jednak mogą wymagać podania większej liczby dawek w celu wywołania odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl