podwyższone stężenie TSH

Podwyższone stężenie TSH (tyreotropiny) to stan laboratoryjny wskazujący na niedoczynność tarczycy, gdzie przysadka mózgowa zwiększa produkcję hormonu tyreotropowego w odpowiedzi na niedobór hormonów tarczycy (T3 i T4) w krążeniu.

Najczęstszą przyczyną podwyższonego TSH jest pierwotna niedoczynność tarczycy, zwykle spowodowana chorobą Hashimoto, po leczeniu nadczynności tarczycy lub w wyniku niedoboru jodu. Wartości referencyjne TSH zazwyczaj mieszczą się w zakresie 0,4-4,0 mIU/L, choć istnieją różnice zależne od laboratorium, wieku pacjenta i stanu fizjologicznego.

Interpretacja podwyższonego TSH powinna uwzględniać poziomy wolnych hormonów tarczycy (fT3, fT4). Łagodnie podwyższone TSH z prawidłowymi poziomami fT4 może wskazywać na subkliniczną niedoczynność tarczycy, natomiast wysokie TSH z obniżonym fT4 potwierdza jawną niedoczynność tarczycy. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć wtórne przyczyny wzrostu TSH, takie jak okres rekonwalescencji po chorobie, oporność na hormony tarczycy czy obecność przeciwciał heterofilnych.

Leczenie zależy od stopnia zaburzenia oraz współistniejących objawów klinicznych i chorób towarzyszących. W przypadku jawnej niedoczynności tarczycy standardem jest suplementacja L-tyroksyny, natomiast postępowanie w subklinicznej niedoczynności tarczycy jest indywidualizowane.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl