leczenie montelukastem
Leczenie montelukastem stanowi istotną opcję terapeutyczną w postępowaniu przeciwastmatycznym i przeciwalergicznym. Montelukast jest selektywnym antagonistą receptora leukotrienowego, który poprzez blokowanie receptorów cysteinyloleukotrienowych CysLT1 hamuje działanie leukotrienów – mediatorów stanu zapalnego w drogach oddechowych.
Montelukast znajduje zastosowanie głównie w terapii przewlekłej astmy oskrzelowej (zarówno u dorosłych, jak i u dzieci), sezonowego alergicznego nieżytu nosa oraz w zapobieganiu skurczom oskrzeli wywołanym wysiłkiem fizycznym. Lek podawany jest doustnie, najczęściej raz na dobę, wieczorem, co zwiększa komfort i poprawia compliance pacjentów.
W terapii astmy montelukast może być stosowany jako monoterapia w przypadkach łagodnych postaci choroby lub jako leczenie uzupełniające do wziewnych glikokortykosteroidów w cięższych przypadkach. Badania kliniczne wykazały, że u niektórych pacjentów montelukast umożliwia redukcję dawek stosowanych steroidów wziewnych, ograniczając tym samym ich działania niepożądane.
Profil bezpieczeństwa montelukastu jest stosunkowo korzystny, choć w trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem możliwych działań niepożądanych, wśród których wymienia się bóle głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, a rzadziej zaburzenia neuropsychiatryczne (zmiany nastroju, zaburzenia snu). U pacjentów pediatrycznych lek dostępny jest w postaci tabletek do rozgryzania i żucia lub granulatu, co ułatwia podawanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Montelukast LEK-AM 5 mg
Montelukast, substancja czynna preparatu Montelukast LEK-AM 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zasadniczo nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Niemniej jednak, w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić działania niepożądane takie jak senność oraz zawroty głowy, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności obserwacji reakcji organizmu, zwłaszcza na początku terapii, oraz o konieczności wstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia wymienionych objawów. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, w tym 158,91 mg mannitolu oraz 1,05 mg aspartamu na tabletkę, co może mieć znaczenie u wybranych pacjentów.
aspartam, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, farmakoterapia, leczenie montelukastem, mannitol, montelukast, objaw niepożądany, obsługa maszyn, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletki do rozgryzania i żucia, terapia montelukastem, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg jest wskazany do stosowania u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat, z dawką 4 mg raz na dobę podawaną wieczorem. Lek można podawać bezpośrednio lub po zmieszaniu z miękkim pokarmem, przy czym saszetkę należy otworzyć bezpośrednio przed użyciem i podać zawartość w ciągu 15 minut. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 miesięcy ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Ocena skuteczności terapii powinna nastąpić po 2-4 tygodniach, a w przypadku braku poprawy leczenie należy przerwać. Montelukast nie wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek ani u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, jednak brak jest danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby.
astma łagodna, astma oskrzelowa, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, czynność płuc, efekt terapeutyczny, kontrola astmy oskrzelowej, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy wziewne, leczenie montelukastem, monoterapia, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, profilaktyka astmy, przewlekła astma oskrzelowa, reakcja na leczenie, stopniowanie leczenia astmy, wysiłkowy skurcz oskrzeli, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy