wysiłkowy skurcz oskrzeli

Wysiłkowy skurcz oskrzeli (EIB – exercise-induced bronchoconstriction) to zjawisko obturacji dróg oddechowych występujące po intensywnym wysiłku fizycznym. Charakteryzuje się zwężeniem oskrzeli, które powoduje trudności w oddychaniu, świszczący oddech, kaszel, ucisk w klatce piersiowej i duszność.

Mechanizm powstawania wysiłkowego skurczu oskrzeli wiąże się z utratą ciepła i wody z dróg oddechowych podczas hiperwentylacji towarzyszącej wysiłkowi. Prowadzi to do aktywacji komórek zapalnych, uwalniania mediatorów i skurczu mięśniówki gładkiej oskrzeli. Objawy pojawiają się zwykle 5-15 minut po zakończeniu wysiłku i mogą utrzymywać się do godziny.

Diagnostyka wysiłkowego skurczu oskrzeli opiera się na testach prowokacyjnych z pomiarem spirometrycznym przed i po wysiłku. Za dodatni wynik uznaje się spadek FEV1 o co najmniej 10-15%. U sportowców często wykonuje się test prowokacji z użyciem suchego, zimnego powietrza (eucapnic voluntary hyperpnea).

Leczenie obejmuje stosowanie krótko działających β2-mimetyków przed wysiłkiem, długo działających β2-mimetyków, leków przeciwleukotrienowych oraz wziewnych glikokortykosteroidów w przypadku współistniejącej astmy. Istotne jest również odpowiednie przygotowanie do wysiłku poprzez rozgrzewkę i trenowanie w środowisku o odpowiedniej wilgotności i temperaturze.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl