martwica krwotoczna
Martwica krwotoczna (necrosis haemorrhagica) to ciężka forma martwicy tkanek charakteryzująca się obfitym wynaczynieniem krwi do obszaru objętego procesem martwiczym. W przeciwieństwie do zwykłej martwicy, w martwicy krwotocznej dochodzi do przerwania naczyń krwionośnych i masywnego krwawienia do tkanki, co nadaje jej charakterystyczny ciemnoczerwony lub czarny wygląd.
Patogeneza martwicy krwotocznej obejmuje zazwyczaj nagłe przerwanie ukrwienia tkanki z następowym ponownym napływem krwi do uszkodzonych naczyń, co prowadzi do ich pęknięcia. Może być spowodowana różnymi czynnikami, w tym zawałem z reperfuzją, urazem, zakażeniami (zwłaszcza niektórymi infekcjami wirusowymi), zaburzeniami krzepnięcia, reakcjami toksycznymi lub niedokrwieniem z następczym przywróceniem przepływu krwi.
Klinicznie martwica krwotoczna często występuje w narządach o bogatym unaczynieniu, takich jak płuca, trzustka, nadnercza czy mózg. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa badanie obrazowe (TK, MRI) oraz badanie histopatologiczne. Leczenie zależy od przyczyny i lokalizacji martwicy, ale często wymaga interwencji chirurgicznej i agresywnego leczenia przyczynowego. Rokowanie jest zazwyczaj poważne ze względu na rozległość uszkodzeń tkanek i zaburzenia funkcji dotkniętego narządu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Herpes noworodkowy – Patofizjologia i mechanizm
Herpes noworodkowy to rzadka, ale ciężka infekcja wirusowa wywoływana przez HSV-1 i HSV-2, z dominacją HSV-2 (70-85% przypadków). Zakażenie może nastąpić wewnątrzmacicznie (5%), okołoporodowo (85%) lub poporodowo (10%). Ryzyko transmisji zależy od rodzaju zakażenia matki (pierwotne zakażenie w III trymestrze wiąże się z 33% ryzykiem transmisji, nawrotowe tylko 3%), statusu immunologicznego matki, czasu pęknięcia błon płodowych oraz procedur położniczych. Patogeneza obejmuje wniknięcie wirusa przez błony śluzowe lub uszkodzoną skórę, replikację w komórkach nabłonkowych, wiremię i zakażenie narządów docelowych, w tym OUN, gdzie wirus może rozprzestrzeniać się drogą krwionośną lub transportem aksonalnym. Charakterystyczne zmiany histopatologiczne to martwica krwotoczna, ciałka wtrętowe i nacieki limfocytarne. Dysregulacja odpowiedzi zapalnej u noworodków przyczynia się do patogenezy, a mutacje w szlaku TLR3 mogą predysponować do ciężkich postaci choroby.
bezobjawowe siewstwo wirusa, czynnik regulacyjny interferonu, genom DNA, glikoproteina, herpes noworodkowy, Herpes Simplex Virus, Herpesviridae, hiperferrytynemia, HSV-1, HSV-2, limfohistiocytoza hemofagocytarna, martwica krwotoczna, opóźnienie rozwojowe, padaczka, pleocytoza płynu mózgowo-rdzeniowego, porażenie mózgowe, replikacja wirusa, sepsa noworodkowa, transport aksonalny wsteczny, wiremia, wirus opryszczki pospolitej, zakażenie okołoporodowe, zakażenie poporodowe, zakażenie wewnątrzmaciczne, zapalenie mózgu, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego