wygasanie działania lewodopy

Wygasanie działania lewodopy (z ang. wearing-off) to zjawisko kliniczne obserwowane u pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy są długotrwale leczeni lewodopą. Polega na skróceniu czasu działania pojedynczej dawki leku, co prowadzi do nawrotu objawów parkinsonowskich przed przyjęciem kolejnej dawki.

Mechanizm wygasania działania lewodopy związany jest z postępującym zanikiem neuronów dopaminergicznych oraz zmniejszeniem zdolności mózgu do magazynowania i buforowania dopaminy. W miarę progresji choroby, czas działania leku skraca się z początkowych 4-6 godzin do zaledwie 2-3 godzin, co wymusza zwiększanie częstotliwości dawkowania.

Klinicznie zjawisko to manifestuje się przewidywalnym powrotem sztywności, drżenia, spowolnienia ruchowego oraz innych objawów motorycznych choroby Parkinsona przed przyjęciem kolejnej dawki leku. Często pacjenci doświadczają także objawów niemotorycznych, takich jak lęk, zmęczenie czy dyskomfort.

Strategie terapeutyczne przeciwdziałające wygasaniu działania lewodopy obejmują: modyfikację schematu dawkowania, stosowanie preparatów o przedłużonym uwalnianiu, dodanie inhibitorów COMT (np. entakaponu), inhibitorów MAO-B (np. rasagiliny) lub agonistów dopaminy. W zaawansowanych przypadkach rozważa się również metody ciągłego podawania lewodopy (pompy dojelitowe) lub głęboką stymulację mózgu (DBS).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl