ślepe plamy
Ślepe plamy to obszary w polu widzenia, w których nie jest odbierany żaden obraz z powodu braku fotoreceptorów w miejscu, gdzie nerw wzrokowy opuszcza siatkówkę oka. W tym punkcie, zwanym tarczą nerwu wzrokowego, nie występują ani pręciki, ani czopki, co powoduje brak możliwości detekcji światła.
Każde oko ma swoją ślepą plamę, zlokalizowaną około 15-20 stopni od środka pola widzenia, w kierunku skroniowym. W normalnych warunkach ślepe plamy nie są zauważalne, ponieważ mózg wypełnia te luki informacjami z drugiego oka lub okolicznych obszarów siatkówki, w procesie zwanym uzupełnianiem wzrokowym.
W diagnostyce okulistycznej badanie ślepej plamy może dostarczyć ważnych informacji klinicznych. Powiększenie ślepej plamy może wskazywać na podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego lub inne schorzenia neurologiczne, takie jak guzy przysadki czy wzmożone ciśnienie śródczaszkowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Jaskra – Objawy
Jaskra to przewlekła neuropatia nerwu wzrokowego, charakteryzująca się postępującym uszkodzeniem włókien nerwowych i prowadząca do nieodwracalnej utraty wzroku. Najczęstszą postacią jest jaskra pierwotna otwartego kąta, która rozwija się bezobjawowo, co utrudnia wczesne rozpoznanie – nawet do 50% pacjentów nie jest świadomych choroby. Progresja jaskry obejmuje stopniowe zawężanie pola widzenia, widzenie tunelowe oraz utratę widzenia centralnego w zaawansowanych stadiach. Tempo utraty pola widzenia może wynosić od -0,018 do -0,0072 mm²/rok w zakresie nerwowo-siatkówkowym (CSLO) oraz od -0,76 do 1,5 µm/rok w grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki (OCT). Czynniki ryzyka szybkiej progresji to m.in. podwyższone i zmienne ciśnienie wewnątrzgałkowe, zaawansowany wiek, cienka rogówka, krwotoki tarczy nerwu wzrokowego oraz predyspozycje genetyczne.
adaptacja wzroku, badanie okulistyczne, badanie pola widzenia, ból oka, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra ostra, jaskra otwartego kąta, jaskra zamkniętego kąta, nerw wzrokowy, nudności i wymioty, optyczna koherentna tomografia, ostrość widzenia, perymetria, przekrwienie oka, rozszerzenie źrenicy, ślepe plamy, warstwa włókien nerwowych siatkówki, widzenie centralne, widzenie halo, widzenie obwodowe, widzenie tunelowe - Leksykon chorób i schorzeń
Sucha degeneracja plamki żółtej – Objawy
Sucha degeneracja plamki żółtej (sucha AMD) stanowi 80-90% przypadków AMD i charakteryzuje się stopniowym uszkodzeniem plamki żółtej, prowadzącym do nieostrego widzenia centralnego. Choroba przebiega w trzech etapach: wczesnym (obecność małych druz bez objawów lub z subtelnymi zaburzeniami adaptacji do ciemności i kontrastu), pośrednim (większe druzy, ścieńczenie siatkówki, łagodne zamazanie widzenia i zniekształcenia linii prostych) oraz zaawansowanym, czyli zanikiem geograficznym (GA), gdzie dochodzi do obumierania fotoreceptorów i powstawania ślepych plam w centralnym polu widzenia. Progresja choroby jest powolna, trwająca zwykle 5-10 lat, a czynniki ryzyka obejmują wiek, palenie tytoniu, czynniki genetyczne oraz wielkość i obecność druz, w tym wyciek z druz (drusen ooze), który zwiększa ryzyko progresji 20,3-krotnie. Sucha AMD może przekształcić się w wysiękową postać u 10-15% pacjentów, co wymaga natychmiastowej interwencji okulistycznej.
adaptacja do ciemności, avacincaptad pegol, czynniki genetyczne, druzy, formuła AREDS2, nieprawidłowe naczynia krwionośne, optyczna koherentna tomografia, ostrość wzroku, pegcetakoplan, progresja AMD, siatka Amslera, ślepe plamy, sucha AMD, sucha degeneracja plamki żółtej, widzenie centralne, widzenie obwodowe, wrażliwość na kontrast, zaburzenie widzenia głębi, zanik geograficzny, zespół Charlesa Bonneta