przewlekły zespół wieńcowy

Przewlekły zespół wieńcowy (PZW) to nowe pojęcie wprowadzone przez Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne (ESC) w 2019 roku, zastępujące wcześniej stosowany termin „stabilna choroba wieńcowa”. Określa on stabilną fazę choroby niedokrwiennej serca, charakteryzującą się równowagą między zapotrzebowaniem a podażą tlenu w mięśniu sercowym.

Patofizjologicznie PZW obejmuje różne mechanizmy, w tym miażdżycę tętnic wieńcowych, dysfunkcję mikrokrążenia wieńcowego, skurcz naczyń oraz zaburzenia równowagi autonomicznej. Charakterystycznym objawem jest dławica piersiowa wysiłkowa, jednak u wielu pacjentów choroba może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się niecharakterystycznymi dolegliwościami, jak duszność czy zmęczenie.

Diagnostyka PZW opiera się na wywiadzie klinicznym, badaniach laboratoryjnych, obrazowych (echokardiografia, koronarografia, CT tętnic wieńcowych) oraz testach czynnościowych (próba wysiłkowa, scyntygrafia, rezonans magnetyczny serca). Celem diagnostyki jest stratyfikacja ryzyka sercowo-naczyniowego oraz identyfikacja pacjentów wymagających rewaskularyzacji.

Leczenie przewlekłego zespołu wieńcowego ma charakter wielokierunkowy i obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, beta-adrenolityki, inhibitory ACE) oraz w wybranych przypadkach rewaskularyzację przezskórną (PCI) lub chirurgiczną (CABG). Kluczowe znaczenie ma optymalne leczenie schorzeń współistniejących oraz edukacja pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl