terapia kardiologiczna
Terapia kardiologiczna to kompleksowy zespół metod leczniczych stosowanych w schorzeniach układu sercowo-naczyniowego. Obejmuje ona zarówno farmakoterapię, zabiegi inwazyjne, jak i nieinwazyjne techniki lecznicze mające na celu poprawę funkcji serca i naczyń.
W ramach terapii kardiologicznej stosuje się leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, przeciwarytmiczne, beta-blokery, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I), blokery receptora angiotensyny (ARB), statyny oraz diuretyki. Dobór farmakoterapii jest ściśle uzależniony od rozpoznanej jednostki chorobowej, stanu klinicznego pacjenta oraz współistniejących chorób.
Zabiegi inwazyjne w terapii kardiologicznej to przede wszystkim angioplastyka wieńcowa z implantacją stentu, ablacja zaburzeń rytmu serca, implantacja stymulatorów serca, kardiowerterów-defibrylatorów oraz urządzeń do terapii resynchronizującej. W przypadkach zaawansowanej niewydolności serca rozważa się implantację mechanicznego wspomagania krążenia lub kwalifikację do przeszczepu serca.
Nowoczesna terapia kardiologiczna uwzględnia również rehabilitację kardiologiczną, która stanowi istotny element kompleksowego leczenia. Obejmuje ona ćwiczenia fizyczne o kontrolowanej intensywności, edukację pacjenta w zakresie modyfikacji stylu życia oraz wsparcie psychologiczne, co znacząco poprawia rokowanie i jakość życia pacjentów kardiologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eplenocard 25 mg
Eplenocard (eplerenon) jest selektywnym antagonistą aldosteronu stosowanym jako terapia uzupełniająca w kardiologii, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg. Wskazania obejmują pacjentów po niedawno przebytym zawale serca ze stabilnym stanem klinicznym, zaburzeniem czynności lewej komory serca, frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF) ≤ 40% oraz objawami niewydolności serca, a także dorosłych z przewlekłą niewydolnością serca w klasie II wg NYHA i LVEF ≤ 30%. Eplenocard stosowany jest jako dodatek do standardowej terapii, w tym beta-adrenolityków, w celu redukcji ryzyka umieralności i zachorowalności sercowo-naczyniowej. Tabletki 25 mg mają średnicę 6,1 mm i zawierają 35,7 mg laktozy jednowodnej oraz 0,018 mmoli sodu, natomiast tabletki 50 mg mają średnicę 8,1 mm i zawierają 71,4 mg laktozy jednowodnej oraz 0,035 mmoli sodu, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej.
antagonista aldosteronu, beta-adrenolityk, echokardiografia, eplerenon, frakcja wyrzutowa lewej komory, funkcja nerek, klasyfikacja NYHA, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, przewlekła niewydolność serca, remodeling mięśnia sercowego, selektywny antagonista aldosteronu, stężenie potasu, tabletka powlekana, terapia kardiologiczna, zaburzenie czynności lewej komory, zawał serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sotalol Aurovitas 80 mg
Chlorowodorek sotalolu, substancja czynna preparatu Sotalol Aurovitas dostępnego w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 160 mg, może istotnie wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Zmiany te mogą manifestować się zaburzeniami zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co stanowi istotne ryzyko dla bezpieczeństwa zarówno pacjenta, jak i osób trzecich. Wpływ sotalolu na funkcje psychomotoryczne jest indywidualny i zmienny w czasie, zależny od dawki, czasu stosowania, chorób współistniejących oraz innych leków. W związku z tym konieczne jest indywidualne dostosowanie zaleceń dotyczących ograniczeń w wykonywaniu czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej.
chlorowodorek sotalolu, choroba współistniejąca, dawka leku, dokumentacja medyczna, edukacja pacjenta, funkcja psychomotoryczna, objaw, odpowiedzialność prawna lekarza, reakcja na lek, reakcja psychomotoryczna, sotalol, Sotalol Aurovitas, substancja czynna, terapia kardiologiczna, zaburzenie zdolności, zaburzenie zdolności prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inspra 25 mg
Eplerenon (lek Inspra) jest wskazany jako terapia uzupełniająca u pacjentów z niewydolnością serca i zaburzeniami czynności lewej komory serca, szczególnie po przebytym zawale serca oraz w przewlekłej niewydolności serca. Wskazania obejmują pacjentów ze stabilnym stanem klinicznym, frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF) ≤ 40% po zawale serca z objawami niewydolności oraz pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca klasy II wg NYHA i LVEF ≤ 30%. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg i 50 mg, zawierających odpowiednio 33,9 mg i 67,8 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Eplerenon należy do antagonistów aldosteronu i jest stosowany w celu redukcji śmiertelności i chorobowości sercowo-naczyniowej w ramach kompleksowej terapii kardiologicznej.
antagonista aldosteronu, beta-adrenolityk, eplerenon, frakcja wyrzutowa lewej komory, klasyfikacja NYHA, lek kardiologiczny, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, Nowojorskie Towarzystwo Kardiologiczne, przewlekła niewydolność serca, przyczyna sercowo-naczyniowa, schorzenie towarzyszące, śmiertelność i chorobowość, standardowe leczenie, tabletka powlekana, terapia dodana, terapia kardiologiczna, zaburzenie czynności lewej komory, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bisoratio ASA 10 mg + 75 mg
Bisoratio ASA to preparat złożony zawierający bisoprolol (5 mg lub 10 mg) oraz kwas acetylosalicylowy (75 mg), łączący dwa komplementarne mechanizmy działania w terapii kardiologicznej. Bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk, zmniejsza częstość skurczów serca i obniża aktywność reninową osocza, co redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i łagodzi objawy dławicy piersiowej. Kwas acetylosalicylowy działa przeciwpłytkowo poprzez nieodwracalne hamowanie cyklooksygenazy (COX) w płytkach krwi, co prowadzi do zahamowania syntezy tromboksanu A2 i zmniejszenia ryzyka powikłań zakrzepowych. Efekt ten utrzymuje się przez czas życia trombocytów (7-10 dni), a dawka 75 mg kwasu acetylosalicylowego powoduje istotne wydłużenie czasu krwawienia (średnio o 50-100%).
agregacja płytek krwi, aktywność enzymatyczna cyklooksygenazy, aktywność reninowa osocza, choroba niedokrwienna serca, cyklooksygenaza, czas krwawienia, częstość skurczów serca, dławica piersiowa, fumaran bisoprololu, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pierwotne nadciśnienie tętnicze, powikłania miażdżycowe, terapia kardiologiczna, trombocyty, tromboksan A2, wtórne nadciśnienie tętnicze, zdarzenia zakrzepowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Prestarium 10 mg 10 mg
Prestarium 10 mg, zawierający peryndopryl z argininą, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz stabilnej choroby wieńcowej. W terapii nadciśnienia zaleca się rozpoczęcie od dawki 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg po miesiącu, natomiast u pacjentów z wysoką aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron dawka początkowa powinna wynosić 2,5 mg. U osób stosujących leki moczopędne konieczne jest ostrożne podejście, w tym ewentualne przerwanie diuretyków na 2-3 dni przed terapią lub rozpoczęcie od dawki 2,5 mg, z monitorowaniem funkcji nerek i poziomu potasu. W stabilnej chorobie wieńcowej dawka początkowa to 5 mg przez 2 tygodnie, następnie zwiększenie do 10 mg, pod warunkiem dobrej tolerancji.
ciężkie nadciśnienie tętnicze, dekompensacja układu sercowo-naczyniowego, efekt hipotensyjny, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, klirens peryndoprylatu, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawowe niedociśnienie tętnicze, peryndopryl z argininą, stabilna choroba wieńcowa, terapia kardiologiczna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sigrada 10 mg
Prasugrel, substancja czynna leku Sigrada dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co potwierdzają badania kliniczne i ocena farmakologiczna. Tabletki 5 mg mają wymiary 8,5 mm x 4,5 mm, są jasnobrązowożółte i zawierają 1,5 mg laktozy, natomiast tabletki 10 mg mają wymiary 10,5 mm x 5,5 mm, są różowe i zawierają 3,0 mg laktozy. Lekarz powinien poinformować pacjenta o braku wpływu prasugrelu na zdolności psychomotoryczne, co jest szczególnie istotne dla osób prowadzących pojazdy mechaniczne lub obsługujących maszyny przemysłowe.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, interakcja lekowa, laktoza, leki kardiologiczne, nietolerancja laktozy, ocena farmakologiczna, prasugrel, profil bezpieczeństwa, Sigrada, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia kardiologiczna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neocardina –
Neocardina to tradycyjny produkt leczniczy roślinny w postaci kropli doustnych, zawierający nalewki z ziela konwalii (0,28 g/ml), kwiatostanu głogu (0,18 g/ml) oraz korzenia kozłka (0,18 g/ml). Preparat wykazuje działanie kardiotoniczne, poprawiające krążenie wieńcowe oraz uspokajające, co czyni go wskazanym w stanach łatwego męczenia się, początkowej niewydolności serca bez objawów zastoju krążenia oraz osłabieniu mięśnia sercowego u osób starszych. Neocardina jest szczególnie dedykowana pacjentom geriatrycznym oraz osobom z łagodnymi zaburzeniami funkcji serca, które nie wymagają intensywnej farmakoterapii.
działanie synergistyczne, działanie uspokajające, krążenie wieńcowe, krople doustne, łatwe męczenie się, leczenie wspomagające, leki kardiologiczne, nalewka roślinna, nalewka z głogu, nalewka z konwalii, nalewka z kozłka, niewydolność serca, osłabienie mięśnia sercowego, osłabienie organizmu, pacjent geriatryczny, terapia kardiologiczna, terapia uzupełniająca, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, upośledzona wydolność serca, wysiłek fizyczny, wzmożona męczliwość, zaburzenia pracy serca, zastój krążenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivohart 5 mg
Iwabradyna (Ivohart) jest przeciwwskazana u pacjentów z bradykardią (HR < 70/min), ciężkim niedociśnieniem tętniczym (< 90/50 mm Hg), wstrząsem kardiogennym oraz ostrymi stanami kardiologicznymi, takimi jak świeży zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa i ostra niewydolność serca wymagająca stabilizacji. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, blokiem przedsionkowo-komorowym III stopnia oraz u pacjentów z rozrusznikiem serca, gdzie rytm jest całkowicie narzucony. Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność wątroby, ze względu na ryzyko zaburzeń metabolizmu i nieprzewidywalne stężenia leku. Należy zwrócić uwagę na obecność laktozy jednowodnej (50 mg w tabletce 5 mg i 75 mg w tabletce 7,5 mg) u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
antybiotyki makrolidowe, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, cytochrom P450, częstość akcji serca, diltiazem, efekt chronotropowy, inhibitory CYP3A4, inhibitory enzymu, inhibitory proteazy HIV, interakcja lekowa, iwabradyna, laktacja, leki przeciwgrzybicze, nadwrażliwość na iwabradynę, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, rozrusznik serca, ryzyko dla płodu, terapia kardiologiczna, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Meldonium – Interakcje
Meldonium, stosowane w terapii schorzeń układu sercowo-naczyniowego, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z wieloma lekami kardiologicznymi, w tym z nitrogliceryną, nifedypiną, beta-adrenolitykami, lekami hipotensyjnymi oraz rozszerzającymi naczynia obwodowe. Współstosowanie meldonium z tymi lekami może prowadzić do nasilenia efektów wazodylatacyjnych i hipotensyjnych, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego oraz ewentualnej redukcji dawek leków. Szczególnie istotne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych i tętna, aby uniknąć nadmiernej hipotonii i bradykardii. Meldonium może być również łączone z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwarytmicznymi, diuretykami oraz glikozydami nasercowymi, jednak w tych przypadkach zalecane jest standardowe monitorowanie kliniczne, gdyż brak jest danych o istotnych interakcjach farmakodynamicznych.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, diuretyk, dławica piersiowa, działanie chronotropowo ujemne, działanie hipotensyjne, działanie naczyniorozszerzające, działanie wazodylatacyjne, efekt wazodylatacyjny, EKG, funkcja elektryczna serca, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipotonia, interakcja farmakodynamiczna, lek hipotensyjny, lek kardiologiczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdławicowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia obwodowe, meldonium, Mildronate, nifedypina, nitrogliceryna, parametr hemodynamiczny, parametr koagulologiczny, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, terapia kardiologiczna - Leksykon substancji czynnych
Monoazotan izosorbidu – Przeciwwskazania stosowania
Monoazotan izosorbidu, dostępny w preparatach Olicard 40 retard i Olicard 60 retard w dawkach 40 mg i 60 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest szeroko stosowany w terapii kardiologicznej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub inne azotany, istotne zaburzenia hemodynamiczne takie jak ostra niewydolność krążenia (wstrząs, zapaść krążeniowa), wstrząs kardiogenny (z wyjątkiem stabilizacji hemodynamicznej po kontrapulsacji wewnątrzaortalnej lub lekach inotropowych dodatnich) oraz znaczne niedociśnienie tętnicze z ciśnieniem skurczowym poniżej 90 mmHg. Preparaty zawierają także sacharozę (206,4 mg w Olicard 40 retard i 261,7 mg w Olicard 60 retard), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją cukrów.
azotany organiczne, ciśnienie końcoworozkurczowe, działanie naczyniorozszerzające, działanie wazodylatacyjne, inhibitory fosfodiesterazy, inhibitory PDE-5, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, leki inotropowe, monoazotan izosorbidu, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancje, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja cukrów, ostra niewydolność krążenia, peletki lecznicze, terapia kardiologiczna, wstrząs kardiogenny, zaburzenia hemodynamiczne, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tinctura Crataegi Herbapol w Krakowie SA –
Tinctura Crataegi to tradycyjny produkt leczniczy w postaci płynu doustnego, zawierający nalewkę z kwiatostanu głogu (Crataegi inflorescentiae tinctura) w dawce 4,63 g na 5 ml preparatu. Macerat (1:5) sporządzony jest z kwiatostanów Crataegus monogyna Jacquin oraz Crataegus oxyacantha L. przy użyciu 60% etanolu, a końcowa zawartość etanolu w produkcie wynosi 53-58% objętościowo. Lek jest wskazany w łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach układu sercowo-naczyniowego, takich jak stany łatwego męczenia się, początkowy okres upośledzonej wydolności serca, dolegliwości serca o podłożu nerwowym oraz jako środek wspomagający pracę serca i układu krążenia. Jego skuteczność opiera się na długotrwałej tradycji stosowania, bez potwierdzenia w kontrolowanych badaniach klinicznych według współczesnych standardów.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vitaminum E Hasco 300 mg
Vitaminum E Hasco w dawce 300 mg (int-rac-α-Tocopherylis acetas, all-rac-α-tokoferylu octan) w postaci kapsułek miękkich jest wskazany przede wszystkim w leczeniu niedoboru witaminy E, który może wynikać z długotrwałego nieprawidłowego odżywiania lub zaburzeń przemiany materii. Preparat ten znajduje zastosowanie jako terapia wspomagająca w chorobach układu sercowo-naczyniowego, takich jak miażdżyca, choroba niedokrwienna serca oraz wtórna profilaktyka po incydentach wieńcowych, dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym redukującym stres oksydacyjny i neutralizującym wolne rodniki. Kapsułki zawierają 300 mg syntetycznej formy witaminy E, co pozwala na skuteczne uzupełnienie niedoborów i ochronę komórek przed uszkodzeniem oksydacyjnym w stanach nasilonego stresu oksydacyjnego.
all-rac-α-tokoferylu octan, antyoksydant rozpuszczalny w tłuszczach, choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby, czerwień koszenilowa, drogi żółciowe, incydent wieńcowy, int-rac-α-Tocopherylis acetas, kapsułka miękka, miażdżyca, nadwrażliwość, niedobór witaminy E, nieprawidłowe odżywianie, olej arachidowy, reaktywna forma tlenu, schorzenie układu krążenia, stres oksydacyjny, terapia kardiologiczna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie oksydacyjne, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, właściwości antyoksydacyjne, wolny rodnik, wtórna profilaktyka choroby niedokrwiennej, zaburzenia przemiany materii, zaburzenie wchłaniania witamin - Leksykon substancji czynnych
Ramipryl – Wskazania do stosowania
Ramipryl, jako inhibitor ACE, znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej z amlodypiną, hydrochlorotiazydem, bisoprololem czy rozuwastatyną. Dostępne dawki ramiprylu to 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg. Preparaty złożone, w tym trójskładnikowe (ramipryl + amlodypina + hydrochlorotiazyd), umożliwiają skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia jest niewystarczająca. Ramipryl jest również wskazany w profilaktyce sercowo-naczyniowej u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, przebytym udarem mózgu, chorobą naczyń obwodowych oraz u osób z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka, zmniejszając ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych i nefropatii cukrzycowej.
amlodypina, białkomocz, bisoprolol, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, cukrzyca, dyslipidemia, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie nerkozastępcze, mikroalbuminuria, monoterapia ramiprylem, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia kłębuszkowa, nefroprotekcja, niewydolność serca, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przewlekły zespół wieńcowy, rewaskularyzacja, rozuwastatyna, terapia kardiologiczna, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zmniejszona czynność skurczowa lewej komory - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bicardef 5 mg 5 mg
BICARDEF 5 mg to tabletki powlekane zawierające 5 mg bisoprololu fumaranu, należące do grupy beta-adrenolityków stosowanych w kardiologii. Każda tabletka zawiera 71 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, magnezu stearynian oraz krzemionkę koloidalną bezwodną. Powłoka tabletek (Opadry II Orange 85G23568) zawiera alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol (PEG 3350), lecytynę sojową oraz barwniki: lak glinowy żółcieni chinolinowej i żelaza tlenek czerwony (E 172), nadające charakterystyczny beżowo-pomarańczowy kolor. Tabletki są podłużne, obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą podanie połowy dawki (2,5 mg bisoprololu fumaranu).
alkohol poliwinylowy, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, tabletka powlekana, terapia kardiologiczna, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Intractum Crataegi Phytopharm 4,65 g/5 ml
Intractum Crataegi Phytopharm to tradycyjny roślinny produkt leczniczy w formie płynu doustnego, zawierający 4,65 g etanolowego wyciągu ze świeżego kwiatostanu głogu (Crataegus spp. L.) w 5 ml preparatu, co odpowiada stosunkowi 1:1 (100 ml wyciągu w 100 ml produktu). Zawartość etanolu w gotowym produkcie wynosi 52-62% V/V, a ekstrakcja odbywa się przy użyciu 96% V/V etanolu. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych jako środek wspomagający pracę serca i układu krążenia, szczególnie w łagodnych dolegliwościach sercowych związanych z procesem starzenia się organizmu. Przed zastosowaniem konieczne jest wykluczenie poważnych chorób serca wymagających specjalistycznej terapii kardiologicznej.
- Leksykon substancji czynnych
Kwiatostan głogu – Działania niepożądane
Kwiatostan głogu (Crataegi folium cum flore) stosowany w terapii kardiologicznej, dostępny m.in. w preparatach Kelicardina (wyciąg płynny 1:1) oraz KWIAT GŁOGU FIX (2 g kwiatostanu w saszetce), wykazuje ogólnie dobry profil bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnej częstotliwości i nasileniu. Wśród najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych znajdują się zaburzenia przewodu pokarmowego (nudności bardzo rzadko <1/10 000 dla Kelicardina, umiarkowane dolegliwości żołądkowe rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 dla KWIATU GŁOGU FIX), zaburzenia rytmu serca (bardzo rzadko <1/10 000 dla Kelicardina, palpitacje rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 dla KWIATU GŁOGU FIX), bóle i zawroty głowy (bardzo rzadko dla Kelicardina, rzadko dla KWIATU GŁOGU FIX) oraz pokrzywka (bardzo rzadko <1/10 000 dla Kelicardina). Zaburzenia rytmu serca mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak omdlenia czy zawał mięśnia sercowego, a zawroty głowy zwiększają ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Pokrzywka wymaga natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej ze względu na ryzyko progresji do ciężkich reakcji alergicznych.
ból głowy, Crataegus monogyna, dolegliwość żołądkowa, działanie niepożądane, kwiatostan głogu, monitorowanie bezpieczeństwa, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omdlenie, palpitacja serca, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, system MedDRA, terapia kardiologiczna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Carvetrend 3,125 mg
Carvetrend 3,125 mg to lek beta-adrenolityczny zawierający karwedylol w dawce 3,125 mg na tabletkę, stosowany w terapii kardiologicznej. Tabletki mają postać białych lub prawie białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek z wytłoczeniem CA3, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, skrobię kukurydzianą, magnezu stearynian, krzemu dwutlenek koloidalny oraz talk. Istotne jest zwrócenie uwagi na obecność laktozy jednowodnej w ilości 16,77 mg na tabletkę, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
beta-adrenolityk, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek krzemu koloidalny, hydroksypropyloceluloza, karwedylol, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka doustna, terapia kardiologiczna