farmakokinetyka mometazonu

Farmakokinetyka mometazonu opisuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego glikokortykosteroidu w organizmie. Mometazon charakteryzuje się niską biodostępnością ogólnoustrojową, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii, szczególnie w przypadku preparatów miejscowych.

Po podaniu donosowym mometazon jest minimalnie wchłaniany do krążenia ogólnego – jego biodostępność wynosi <0,1%. Lek metabolizowany jest głównie w wątrobie przez izoenzymy cytochromu P450, a następnie wydalany z żółcią i moczem. Okres półtrwania mometazonu po podaniu dożylnym wynosi około 5 godzin.

W przypadku podania wziewnego mometazonu tylko niewielka ilość leku dociera do krążenia ogólnego. Większość dawki osadza się w drogach oddechowych lub jest połykana i metabolizowana przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Miejscowe działanie przeciwzapalne utrzymuje się znacznie dłużej niż czas przebywania leku w osoczu, co umożliwia stosowanie raz na dobę.

Stosowany na skórę mometazon charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem przezskórnym, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów stosowanych ogólnoustrojowo. Stopień wchłaniania zależy od miejsca aplikacji, stanu skóry oraz rodzaju podłoża preparatu.