zdolność dyfuzyjna gazów w płucach

Zdolność dyfuzyjna gazów w płucach to parametr obrazujący efektywność wymiany gazowej pomiędzy powietrzem pęcherzykowym a krwią w naczyniach włosowatych. Głównym wskaźnikiem oceniającym tę funkcję jest zdolność dyfuzyjna dla tlenku węgla (DLCO), która odzwierciedla również zdolność transportu tlenu.

Pomiar zdolności dyfuzyjnej pozwala na ocenę skuteczności przenikania gazów przez barierę pęcherzykowo-włośniczkową, która może być zaburzona w różnych schorzeniach płuc. Na wartość DLCO wpływają: grubość bariery pęcherzykowo-włośniczkowej, powierzchnia wymiany gazowej oraz objętość krwi w kapilarach płucnych.

Obniżona zdolność dyfuzyjna występuje w chorobach śródmiąższowych płuc, rozedmie, nadciśnieniu płucnym, chorobach naczyniowych płuc oraz po resekcji płuca. Podwyższone wartości DLCO mogą świadczyć o krwawieniu śródpęcherzykowym, przekrwieniu płuc czy zespole Eisenmengera. Badanie to stanowi istotny element diagnostyczny w ocenie zaawansowania i monitorowania chorób układu oddechowego.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl