złośliwy zespół poneuroleptyczny

Złośliwy zespół poneuroleptyczny (ZZN) to rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłanie farmakoterapii neuroleptykami. Charakteryzuje się tetradą objawów: wysoką gorączką, sztywnością mięśniową, zaburzeniami świadomości oraz dysfunkcją układu autonomicznego. Stan ten rozwija się najczęściej w ciągu pierwszych dni lub tygodni po włączeniu leku lub zwiększeniu jego dawki.

W patofizjologii ZZN kluczową rolę odgrywa blokada receptorów dopaminergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, szczególnie w prążkowiu i podwzgórzu. Zespół ten może wystąpić po zastosowaniu zarówno klasycznych neuroleptyków (np. haloperidol), jak i atypowych leków przeciwpsychotycznych, choć w przypadku tych drugich ryzyko jest mniejsze.

Diagnostyka ZZN opiera się na obrazie klinicznym oraz wynikach badań laboratoryjnych, które wykazują podwyższony poziom kinazy kreatynowej (CK), leukocytozę oraz zaburzenia elektrolitowe. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić infekcje ośrodkowego układu nerwowego, zespół serotoninowy, hipertermię złośliwą oraz katatonię.

Leczenie polega na natychmiastowym odstawieniu leku wywołującego, intensywnej terapii objawowej oraz stosowaniu leków specyficznych: dantrolenu (zmniejsza sztywność mięśniową) i bromokryptyny lub amantadyny (agonisty dopaminergiczne). Śmiertelność w złośliwym zespole poneuroleptycznym, mimo postępów w diagnostyce i leczeniu, nadal pozostaje wysoka i wynosi około 10-20%.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl