ostra ruchowo-czuciowa neuropatia aksonalna

Ostra ruchowo-czuciowa neuropatia aksonalna to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się uszkodzeniem aksonów, czyli długich wypustek neuronów odpowiedzialnych za przewodzenie impulsów nerwowych. W przeciwieństwie do neuropatii demielinizacyjnych, gdzie uszkodzeniu ulega osłonka mielinowa, w neuropatiach aksonalnych dochodzi do pierwotnego uszkodzenia samego aksonu.

Klinicznie manifestuje się ona nagłym początkiem osłabienia mięśniowego, zazwyczaj symetrycznego, któremu towarzyszą zaburzenia czucia w postaci parestezji, drętwienia czy bólu. Charakterystyczne jest zajęcie zarówno włókien ruchowych jak i czuciowych, co różnicuje to schorzenie od neuropatii wyłącznie ruchowych lub czuciowych. Osłabienie mięśniowe często rozwija się w kierunku od dystalnych do proksymalnych części kończyn.

W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie elektromiograficzne (EMG) i elektroneurograficzne (ENG), które wykazują cechy uszkodzenia aksonalnego: zmniejszenie amplitudy potencjałów czynnościowych przy względnie zachowanej szybkości przewodzenia. W płynie mózgowo-rdzeniowym często nie obserwuje się typowego dla neuropatii demielinizacyjnych rozszczepienia białkowo-komórkowego.

Przyczyny ostrej ruchowo-czuciowej neuropatii aksonalnej obejmują infekcje, reakcje autoimmunologiczne, ekspozycję na toksyny, zaburzenia metaboliczne oraz niektóre leki. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje usunięcie czynnika wywołującego, immunoterapię w przypadkach autoimmunologicznych oraz leczenie objawowe i rehabilitację.