diagnoza zaburzeń erekcji
Diagnoza zaburzeń erekcji (ED) to kompleksowy proces wymagający dokładnego wywiadu medycznego, badania fizykalnego oraz odpowiednich badań diagnostycznych. Lekarz powinien zebrać informacje dotyczące historii seksualnej pacjenta, czasu trwania i nasilenia zaburzeń, obecności porannych i nocnych erekcji, a także czynników psychologicznych mogących wpływać na funkcje seksualne.
W diagnostyce zaburzeń erekcji istotną rolę odgrywa ocena chorób współistniejących, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, choroby sercowo-naczyniowe czy zaburzenia hormonalne. Należy uwzględnić również przyjmowane leki, które mogą przyczyniać się do wystąpienia ED, jak niektóre leki przeciwnadciśnieniowe, przeciwdepresyjne czy przeciwpsychotyczne.
Badania laboratoryjne w diagnostyce ED obejmują ocenę poziomu testosteronu całkowitego (rano), glukozy na czczo, profilu lipidowego oraz w wybranych przypadkach oznaczenie poziomu prolaktyny, hormonu luteinizującego (LH) i hormonu tyreotropowego (TSH). W niektórych przypadkach wskazane jest wykonanie badań naczyniowych, takich jak USG dopplerowskie prącia po farmakologicznej indukcji erekcji.
Istotnym narzędziem diagnostycznym są również standaryzowane kwestionariusze, jak Międzynarodowy Indeks Funkcji Erektylnej (IIEF) czy jego skrócona wersja IIEF-5, które pomagają w obiektywnej ocenie nasilenia zaburzeń oraz monitorowaniu skuteczności leczenia. W przypadku podejrzenia podłoża psychogennego wskazana jest konsultacja psychologiczna lub seksuologiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Viavardis 5 mg
Viavardis, zawierający wardenafil w postaci chlorowodorku trójwodnego, jest lekiem z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5) wskazanym do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Mechanizm działania polega na zwiększeniu przepływu krwi do ciał jamistych prącia w odpowiedzi na stymulację seksualną, co wspomaga uzyskanie i utrzymanie wzwodu. Produkt dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg (tabletka okrągła, 5,5 mm, bez możliwości podziału), 10 mg (tabletka owalna, 10,5 x 5,5 mm, z linią podziału) oraz 20 mg (tabletka okrągła, 10 mm, z linią podziału). Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając nasilenie zaburzeń, wiek pacjenta, choroby współistniejące oraz stosowane leki. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie wywiadu i badania w celu wykluczenia przeciwwskazań.
badanie przedmiotowe, ból głowy, chlorowodorek trójwodny, choroby przenoszone drogą płciową, choroby współistniejące, ciała jamiste prącia, dawkowanie leku, diagnoza zaburzeń erekcji, działania niepożądane, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, linia podziału tabletki, niestrawność, priapizm, schorzenia sercowo-naczyniowe, stymulacja seksualna, wardenafil, wzwód prącia, zaburzenia erekcji, zaczerwienienie twarzy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tadalafil Maxigra 10 mg
Tadalafil Maxigra w dawce 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o wymiarach 10,9-11,4 mm na 5,4-5,9 mm, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Substancją czynną jest tadalafil, a każda tabletka zawiera 10 mg tej substancji oraz 153,8 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek wymaga stymulacji seksualnej do wywołania efektu terapeutycznego i nie powoduje erekcji bez niej. Tabletki należy przyjmować w całości, gdyż linia podziału nie służy do dzielenia preparatu. Produkt nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet.