wyciąg DER
Wyciąg DER (ang. DER extract) to farmaceutyczny wyciąg roślinny przygotowany w procesie standaryzowanej ekstrakcji, który zawiera określoną zawartość składników aktywnych. DER (Drug Extract Ratio) oznacza stosunek surowca roślinnego do uzyskanego wyciągu, np. DER 4:1 oznacza, że z 4 kg surowca uzyskano 1 kg wyciągu.
Wyciągi DER są powszechnie stosowane w preparatach ziołowych i suplementach diety. Standaryzacja wyciągów DER pozwala na zachowanie powtarzalności zawartości substancji czynnych, co ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapeutycznej preparatów roślinnych. W medycynie oficjalnej i fitoterapii wyciągi DER stanowią podstawę wielu leków roślinnych o udokumentowanym działaniu farmakologicznym.
Produkcja wyciągów DER podlega rygorystycznym normom jakościowym, które określają metody ekstrakcji, rozpuszczalniki, warunki procesu oraz parametry standaryzacji. Dzięki standaryzacji wyciągi DER charakteryzują się przewidywalnym profilem farmakologicznym i określoną zawartością związków biologicznie aktywnych, co umożliwia precyzyjne dawkowanie preparatów roślinnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nalewka z ziela arniki – Właściwości farmakokinetyczne
Nalewka z ziela arniki (Arnicae herbae tinctura) stanowi 3% składu preparatu Venoforton, który jest płynem doustnym zawierającym także wyciąg z owoców kasztanowca (40%), nalewkę z miłorzębu (37%), nalewkę z kwiatostanu głogu (10%) oraz wyciąg z ziela jemioły (10%). Nalewka arniki przygotowywana jest jako wyciąg DER 1:5 z użyciem 70% etanolu (V/V). Wysoka zawartość etanolu w preparacie (55-70% V/V) może wpływać na biodostępność substancji czynnych, jednak brak jest szczegółowych badań farmakokinetycznych określających parametry takie jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm czy eliminacja składników nalewki arniki w kontekście Venofortonu.
badanie farmakokinetyczne, biodostępność, doświadczenie kliniczne, eliminacja substancji czynnej, etanol 70%, farmakokinetyka, interakcja farmakokinetyczna, nalewka z głogu, nalewka z miłorzębu, nalewka z ziela arniki, płyn doustny, przewód pokarmowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, Venoforton, wyciąg DER, wyciąg z jemioły, wyciąg z kasztanowca - Leksykon substancji czynnych
Lipa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwiat lipy (Tiliae flos) stosowany w preparatach leczniczych na schorzenia dróg oddechowych, takich jak Bronchisan fix (0,75 g/saszetka), Pectobonisol (nalewka 15 g/100 g płynu) czy Melissed (wyciąg płynny 1:1), nie posiada kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak jest danych toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności i kancerogenności, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka. W preparatach złożonych, np. DEXApico (wyciąg wodny z kwiatu lipy 25 g/100 g oraz dekstrometorfan bromowodorek), dostępne dane toksykologiczne odnoszą się głównie do dekstrometorfanu, którego LD50 wynosi 165 mg/kg u myszy, 350 mg/kg u szczurów i 336 mg/kg u świnek morskich przy podaniu doustnym. Przewlekłe podawanie dekstrometorfanu w dawkach 0,1–100 mg/kg przez 13–27 tygodni wykazało jedynie spadek masy ciała o 10–20% przy najwyższej dawce, a bardzo duże dawki (1,5 g/dobę) powodowały objawy neurologiczne bez zgonów.
ataksja, badanie przedkliniczne, dekstrometorfanu bromowodorek, genotoksyczność, kancerogenność, kwiat lipy, LD50, medycyna ludowa, nalewka z kwiatostanu lipy, niezborność ruchów, podanie doustne, schorzenie dróg oddechowych, spadek masy ciała, substancja roślinna, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie oddychania, wyciąg DER, wyciąg płynny, zaburzenia mowy