czas połowicznej dystrybucji

Czas połowicznej dystrybucji (T1/2α) to parametr farmakokinetyczny określający czas potrzebny do osiągnięcia równowagi stężenia leku między krwią a tkankami po jego podaniu. Jest to pierwsza faza eliminacji leku z organizmu, podczas której zachodzi dystrybucja substancji leczniczej z kompartmentu centralnego (krwi) do kompartmentów obwodowych (tkanek).

W modelu dwukompartmentowym, który najczęściej stosuje się do opisu kinetyki leków, czas połowicznej dystrybucji jest zwykle znacznie krótszy niż czas połowicznej eliminacji (T1/2β). Typowe wartości T1/2α wynoszą od kilku do kilkudziesięciu minut, podczas gdy faza eliminacji może trwać godziny lub dni.

Parametr ten ma istotne znaczenie kliniczne przy ustalaniu schematów dawkowania leków, szczególnie tych podawanych dożylnie. Zbyt szybkie podanie kolejnej dawki leku, zanim zakończy się faza dystrybucji, może prowadzić do kumulacji leku w kompartmencie centralnym i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl