leki benzodiazepinopodobne
Leki benzodiazepinopodobne (tzw. leki „Z”) to grupa substancji chemicznych o działaniu podobnym do benzodiazepin, ale o odmiennej strukturze chemicznej. Do tej grupy należą zolpidem, zopiklon i zaleplon. Działają one poprzez modulację receptora GABA-A, głównie podjednostki omega-1, co nadaje im bardziej selektywne działanie w porównaniu do klasycznych benzodiazepin.
Substancje te wykazują działanie nasenne, anksjolityczne, miorelaksacyjne i przeciwdrgawkowe, jednak ich profil farmakologiczny charakteryzuje się przede wszystkim silnym działaniem nasennym przy mniejszym potencjale wywoływania innych efektów. Leki te cechują się szybkim początkiem działania, krótszym okresem półtrwania oraz mniejszym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych następnego dnia (tzw. efekt hangover).
Pomimo początkowych założeń o mniejszym potencjale uzależniającym, leki benzodiazepinopodobne mogą również prowadzić do rozwoju tolerancji, uzależnienia oraz zespołu odstawiennego. Z tego powodu zaleca się ich stosowanie przez możliwie najkrótszy okres, zwykle nie dłuższy niż 2-4 tygodnie. Są one wskazane głównie w krótkotrwałym leczeniu bezsenności, szczególnie u pacjentów mających trudności z zasypianiem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Morfeo 10 mg
Zaleplon, substancja czynna leku Morfeo (kod ATC N05CF03), jest selektywnym agonistą receptorów benzodiazepinowych typu I, należącym do grupy leków nasennych o strukturze pyrazolopirymidyny. Charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i eliminacją, co przekłada się na specyficzny profil farmakodynamiczny, umożliwiający skuteczne leczenie pierwotnej bezsenności psychofizjologicznej. W badaniach klinicznych, przy dawce 10 mg, zaleplon istotnie skracał latencję snu oraz wydłużał całkowity czas snu w pierwszej połowie nocy, zarówno u pacjentów w sile wieku, jak i u osób starszych, bez wywoływania tolerancji farmakologicznej przez okres do 4 tygodni terapii.
architektura snu, farmakokinetyka leku, faza snu, latencja snu, lek nasenny, leki benzodiazepinopodobne, pacjent w podeszłym wieku, pierwotna bezsenność, polisomnografia, powinowactwo do receptora, pyrazolopirymidyna, receptor benzodiazepinowy, struktura chemiczna leku, substancja czynna leku, tolerancja farmakologiczna, wchłanianie i eliminacja leku, zaburzenia snu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ApoZolpin 10 mg
ApoZolpin, zawierający 10 mg winianu zolpidemu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ciężkiej bezsenności u dorosłych. Lek należy stosować wyłącznie w przypadkach, gdy zaburzenia snu są nasilone, powodują istotne upośledzenie funkcjonowania dziennego oraz skrajny dyskomfort pacjenta. Tabletki owalne, białe lub prawie białe, posiadają linię podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Warto zwrócić uwagę na obecność 87,6 mg laktozy jednowodnej w jednej tabletce, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.