osoczowy czynnik krzepnięcia VIII

Osoczowy czynnik krzepnięcia VIII (FVIII) to białko odgrywające kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Jest on kofaktorem dla czynnika IX w wewnątrzpochodnej drodze krzepnięcia, uczestnicząc w aktywacji czynnika X. FVIII syntetyzowany jest głównie w wątrobie, a jego niedobór prowadzi do hemofilii A – wrodzonego zaburzenia krzepnięcia, objawiającego się skłonnością do nadmiernych krwawień.

Fizjologicznie, czynnik VIII krąży we krwi w połączeniu z czynnikiem von Willebranda (vWF), który chroni go przed przedwczesną degradacją i transportuje do miejsca uszkodzenia naczynia. Prawidłowe stężenie FVIII w osoczu wynosi około 50-150% normy, a jego okres półtrwania to około 8-12 godzin.

W leczeniu hemofilii A wykorzystuje się preparaty osoczowego czynnika VIII, otrzymywane z ludzkiego osocza, które przechodzą zaawansowane procesy inaktywacji wirusów. Alternatywą są rekombinowane czynniki VIII, produkowane metodami inżynierii genetycznej. Terapia substytucyjna FVIII może być prowadzona doraźnie w przypadku krwawień lub profilaktycznie, aby im zapobiegać.

Diagnostyka laboratoryjna oparta na oznaczaniu aktywności czynnika VIII jest podstawą rozpoznania i monitorowania leczenia hemofilii A. Istotnym problemem terapeutycznym może być powstawanie inhibitorów (przeciwciał) przeciwko egzogennemu czynnikowi VIII, co znacząco utrudnia leczenie pacjentów z hemofilią.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl