wirus ospy wietrznej szczep OKA
Wirus ospy wietrznej szczep OKA (Oka strain) jest atenuowaną (osłabioną) wersją dzikiego wirusa ospy wietrznej (Varicella-zoster virus, VZV), opracowaną w latach 70. XX wieku przez japońskiego naukowca Michiaki Takahashi. Szczep ten został wyizolowany od dziecka o imieniu Oka, które chorowało na ospę wietrzną, a następnie został osłabiony poprzez serię pasaży w hodowlach komórkowych.
Szczep OKA jest podstawowym składnikiem wszystkich dostępnych obecnie szczepionek przeciwko ospie wietrznej. Cechuje się znacznie zmniejszoną zjadliwością przy zachowaniu zdolności do indukcji odpowiedzi immunologicznej. Szczepionki zawierające ten szczep są bezpieczne i skuteczne, zapewniając ochronę przed zachorowaniem na ospę wietrzną u około 70-90% zaszczepionych osób, a przed ciężkimi postaciami choroby u ponad 95%.
W porównaniu z dzikim wirusem ospy wietrznej, szczep OKA charakteryzuje się szeregiem mutacji w genomie, które odpowiadają za jego atenuację. Szczepionki zawierające ten szczep są zalecane w wielu krajach jako element rutynowych szczepień u dzieci oraz u osób z grup ryzyka, które nie chorowały wcześniej na ospę wietrzną. Szczep OKA jest również stosowany w szczepionkach przeciwko półpaścowi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Varilrix nie mniej niż 10^3,3 PFU wirusa ospy wietrznej, szczep Oka/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Varilrix, zawierająca żywy atenuowany wirus ospy wietrznej szczepu Oka, jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami odporności, zarówno humoralnymi, jak i komórkowymi. Dotyczy to m.in. osób z całkowitą liczbą limfocytów poniżej 1200/mm³, pacjentów z białaczką, chłoniakiem, dyskrazją krwi, klinicznymi objawami zakażenia HIV oraz osób poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu, w tym dużymi dawkami kortykosteroidów. Szczególną uwagę należy zwrócić na dzieci zakażone HIV z obniżonym odsetkiem limfocytów T CD4+ (poniżej 25% u dzieci <12 miesięcy, poniżej 20% u dzieci 12-35 miesięcy oraz poniżej 15% u dzieci 36-59 miesięcy). Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym neomycynę, aminokwasy (fenyloalaninę), laktozę bezwodną, sorbitol (6 mg/dawka) oraz mannitol, a także ciąża i planowanie ciąży w ciągu miesiąca po szczepieniu ze względu na ryzyko przeniesienia wirusa na płód.
agammaglobulinemia, AIDS, białaczka, chłoniak, dyskrazja krwi, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fenyloalanina, fenyloketonuria, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie immunosupresyjne, limfocyty T CD4+, mannitol, nadwrażliwość na substancję czynną, neomycyna, niedobór odporności, rekonstytucja, sorbitol, substancja pomocnicza, wirus ospy wietrznej szczep OKA, zaburzenia układu immunologicznego, zakażenie wirusem HIV, złożony niedobór odporności - Leksykon leków
Przedawkowanie – Priorix-Tetra –
Priorix-Tetra to szczepionka zawierająca żywe, atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz, ≥ 10 CCID50), świnki (szczep RIT 4385, ≥ 10 CCID50), różyczki (szczep Wistar RA 27/3, ≥ 10 CCID50) oraz ospy wietrznej (szczep OKA, ≥ 10 PFU) w dawce 0,5 ml po rekonstytucji. W składzie szczepionki znajdują się również śladowe ilości neomycyny, 14 mg sorbitolu, 6,5 ng kwasu para-aminobenzoesowego oraz 583 µg fenyloalaniny. Do chwili obecnej nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania Priorix-Tetra, co wskazuje na wysokie bezpieczeństwo stosowania produktu w praktyce klinicznej. Brak jest danych klinicznych dotyczących objawów czy konsekwencji podania dawki większej niż zalecana, a miana wirusów są ściśle kontrolowane, co minimalizuje ryzyko ewentualnego przedawkowania.