środek kontrastowy Ultravist
Ultravist (Iopromid) to niejonowy, jodowy środek kontrastowy stosowany w diagnostyce obrazowej. Jest wykorzystywany do poprawy widoczności struktur anatomicznych podczas badań radiologicznych, tomografii komputerowej, angiografii i urografii. Zawiera jod w formie związanej organicznie, co zapewnia dobrą wizualizację naczyń krwionośnych i narządów wewnętrznych.
Ultravist charakteryzuje się niską osmolalnością, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych w porównaniu do starszych, wysokoosmolarnych środków kontrastowych. Jest stosunkowo dobrze tolerowany przez pacjentów, choć jak każdy środek kontrastowy, może powodować reakcje alergiczne – od łagodnych (zaczerwienienie, świąd) po ciężkie, zagrażające życiu (wstrząs anafilaktyczny). Należy zachować ostrożność u pacjentów z wywiadem alergicznym, chorobami tarczycy oraz niewydolnością nerek.
Przed podaniem Ultravistu konieczna jest odpowiednia ocena funkcji nerek, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka nefropatii pokontrastowej. W przypadku pacjentów z upośledzoną funkcją nerek zaleca się odpowiednie nawodnienie przed i po badaniu oraz monitorowanie parametrów nerkowych. Preparat jest wydalany głównie przez nerki, dlatego kluczowe jest przestrzeganie przeciwwskazań i środków ostrożności związanych z jego stosowaniem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ultravist 300 623,4 mg/ml
Ultravist, środek kontrastowy zawierający jopromid, wymaga indywidualnego dawkowania uwzględniającego wiek, masę ciała, rodzaj badania oraz problem diagnostyczny. Zalecane dawki dla dorosłych wahają się od 5 do 80 ml w zależności od typu angiografii czy tomografii komputerowej, z maksymalną tolerowaną dawką do 1,5 g jodu/kg masy ciała. W badaniach TK preferowane jest jednorazowe dożylne podanie 80-150 ml Ultravist 300, z zastosowaniem automatycznej strzykawki i techniki bolus tracking. U noworodków i dzieci dawki są odpowiednio mniejsze, np. u noworodków dawka jodu wynosi 1,2 g I/kg mc. (4,0 ml/kg Ultravist 300), a u młodzieży i dorosłych 0,3 g I/kg mc. (1,0 ml/kg Ultravist 300). Podanie środka powinno być poprzedzone ogrzaniem do temperatury ciała, co poprawia tolerancję i ułatwia iniekcję.
angiografia konwencjonalna, angiografia łuku aorty, angiografia selektywna, angiokardiografia, angiokardiografia tętnic wieńcowych, aortografia brzuszna, aortografia piersiowa, artrografia, bolus tracking, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, dawka jodu, drogi moczowe, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, ERCP, fluoroskopia, histerosalpingografia, jopromid, mammografia kontrastowa, miedniczka nerkowa, nefropatia kontrastowa, niewydolność nerek, podanie donaczyniowe, środek kontrastowy Ultravist, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa czaszki, urografia dożylna, warunki hemodynamiczne, wenografia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek