zespolenie Glenna
Zespolenie Glenna (inaczej dwukierunkowe zespolenie żyły głównej górnej z tętnicą płucną) to zabieg kardiochirurgiczny wykonywany u pacjentów z wrodzonymi wadami serca o typie pojedynczej komory. Procedura ta stanowi drugi etap trzyetapowej rekonstrukcji krążenia metodą Fontana, stosowanej u dzieci, u których anatomia serca uniemożliwia wykonanie korekcji dwukomorowej.
Podczas zabiegu zespolenia Glenna chirurg łączy odciętą żyłę główną górną bezpośrednio z prawą tętnicą płucną, co umożliwia przepływ krwi żylnej z górnej części ciała bezpośrednio do płuc z pominięciem serca. Procedura ta zwykle wykonywana jest u dzieci w wieku 4-6 miesięcy jako etap przejściowy po wcześniejszym zespoleniu systemowo-płucnym (np. Blalock-Taussig), a przed ostateczną operacją Fontana.
Główną zaletą zespolenia Glenna jest odciążenie pojedynczej komory serca, poprawa saturacji krwi tlenem oraz przygotowanie łożyska naczyniowego płuc do ostatecznej operacji Fontana. Powikłania mogą obejmować zespół żyły głównej górnej, tętniaki zespolenia, zaburzenia rytmu serca oraz nieprawidłowy rozwój naczyń płucnych. Długoterminowe monitorowanie pacjentów po zespoleniu Glenna obejmuje regularne badania echokardiograficzne, cewnikowanie serca oraz ocenę saturacji krwi tlenem.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja trójdzielna – Leczenie
Atrezja trójdzielna to rzadka, złożona wada wrodzona serca, charakteryzująca się brakiem prawidłowo wykształconej zastawki trójdzielnej, co uniemożliwia przepływ krwi z prawego przedsionka do prawej komory. Występuje u około 2 na 10 000 żywych urodzeń i stanowi 1-2% wszystkich wrodzonych wad serca. Leczenie jest wieloetapowe i obejmuje farmakoterapię, w tym dożylne podawanie prostaglandyny E1 w dawkach stabilizujących drożność przewodu tętniczego, oraz trzyetapową rekonstrukcję chirurgiczną: zespolenie Blalock-Taussig-Thomas (BTT) lub bandaż tętnicy płucnej w pierwszych tygodniach życia, dwukierunkowe zespolenie Glenna w wieku 4-6 miesięcy oraz operację Fontana między 1,5 a 4 rokiem życia. Procedury te mają na celu optymalizację przepływu krwi do płuc i eliminację sinicy, jednak nie stanowią całkowitego wyleczenia. Po zabiegach konieczna jest ścisła opieka pooperacyjna, w tym monitorowanie echokardiograficzne i EKG, oraz długoterminowa kontrola kardiologiczna, zarówno w pediatrii, jak i w opiece dorosłych z wadami wrodzonymi.
antybiotykoterapia, atrezja trójdzielna, cewnikowanie serca, digoksyna, diuretyk, echokardiografia, enteropatia wysiękowa, implantacja stentu, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lek antyarytmiczny, lek hipotensyjny, lek inotropowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, obrzęk płuc, operacja Fontana, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prostaglandyna E1, przeszczep serca, przewód tętniczy, rak wątrobowokomórkowy, retencja płynów, rytm zatokowy, septostomia balonowa przedsionkowa, sinica, tlenoterapia, transfuzja krwi, ubytek przegrody międzykomorowej, wentylacja mechaniczna, wrodzona wada serca, zaburzenie rytmu serca, zastawka trójdzielna, zespolenie Glenna, zwężenie zastawki płucnej