hemostaza naczyniowa

Hemostaza naczyniowa to pierwsza faza procesu hemostazy, polegająca na natychmiastowej reakcji naczyń krwionośnych na uszkodzenie. W odpowiedzi na uraz dochodzi do skurczu mięśniówki gładkiej naczyń, co prowadzi do zmniejszenia ich światła i ograniczenia utraty krwi.

Proces ten jest inicjowany przez miejscowe uwolnienie mediatorów, takich jak tromboksany, serotonina z płytek krwi oraz endoteliny z uszkodzonych komórek śródbłonka. Skurcz naczyniowy jest szczególnie efektywny w małych naczyniach o średnicy poniżej 100 μm, gdzie może całkowicie zatrzymać krwawienie.

Hemostaza naczyniowa stanowi mechanizm tymczasowy, trwający zwykle kilkadziesiąt minut, po czym naczynia ulegają rozluźnieniu. W tym czasie aktywowane są kolejne fazy hemostazy – płytkowa i osoczowa, które zapewniają bardziej trwałe zamknięcie miejsca uszkodzenia poprzez utworzenie czopu płytkowego i stabilizującego go włóknika.

Zaburzenia hemostazy naczyniowej mogą wynikać z wrodzonych lub nabytych defektów strukturalnych naczyń, dysfunkcji śródbłonka lub nieprawidłowości w syntezie i uwalnianiu mediatorów wazokonstrykcji. Klinicznie manifestują się one zwiększoną skłonnością do krwawień, zwłaszcza śluzówkowych i skórnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl