guz nerwu wzrokowego
Guz nerwu wzrokowego (glioma nerwu wzrokowego) to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek glejowych nerwu wzrokowego. Stanowi około 1-2% wszystkich guzów wewnątrzczaszkowych i około 3-5% guzów u dzieci. Najczęściej występuje w populacji pediatrycznej, ze szczytem zachorowania między 2 a 6 rokiem życia.
Klinicznie guz nerwu wzrokowego objawia się postępującym, bezbolesnym pogorszeniem ostrości wzroku, ubytkami w polu widzenia, zaburzeniami widzenia barwnego oraz obrzękiem lub zanikiem tarczy nerwu wzrokowego widocznym w badaniu dna oka. U części pacjentów może występować wytrzeszcz gałki ocznej, szczególnie gdy guz obejmuje odcinek pozagałkowy nerwu.
Diagnostyka obrazowa obejmuje rezonans magnetyczny (MRI) z kontrastem, który pozwala określić dokładną lokalizację, zasięg i charakter guza. Glioma nerwu wzrokowego może być sporadyczny lub występować w przebiegu neurofibromatozy typu 1 (NF1), gdzie rokowanie jest zazwyczaj lepsze. Około 20-30% przypadków jest związanych z NF1.
Leczenie zależy od lokalizacji, stopnia zaawansowania guza oraz tempa jego wzrostu. Opcje terapeutyczne obejmują obserwację (szczególnie w przypadkach związanych z NF1), chemioterapię (leczenie pierwszego rzutu u dzieci), radioterapię oraz rzadziej interwencję chirurgiczną. Celem leczenia jest zatrzymanie progresji guza przy zachowaniu jak najlepszej funkcji wzrokowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nerwiakowłókniak – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Nerwiakowłókniak (neurofibroma) to łagodny guz obwodowego układu nerwowego, wywodzący się z komórek Schwanna, fibroblastów i komórek okołonerwowych. Występuje zarówno jako pojedyncza zmiana, jak i w postaci mnogiej, szczególnie w nerwiakowłókniakowatości typu 1 (NF1). Choć 90-95% guzów ma charakter łagodny, ich lokalizacja i rozmiar mogą powodować ucisk na struktury nerwowe, prowadząc do objawów takich jak ból, parestezje, osłabienie mięśni czy zaburzenia funkcji narządów. Diagnostyka i leczenie wymagają interdyscyplinarnego podejścia, obejmującego neurologów, neurochirurgów, genetyków klinicznych, dermatologów, ortopedów, specjalistów leczenia bólu, fizjoterapeutów, psychologów oraz pielęgniarki koordynującej. Regularne monitorowanie, w tym coroczne badania kontrolne, ocena ciśnienia tętniczego, badania okulistyczne (u dzieci z NF1 co roku, u dorosłych co 2 lata) oraz obrazowanie (np. MRI), jest kluczowe dla wczesnego wykrywania powikłań i oceny progresji zmian.
ból neuropatyczny, gabapentyna, genetyk kliniczny, guz chromochłonny, guz łagodny, guz nerwu wzrokowego, inhibitor MEK, kabozantynib, komórki Schwanna, mirdametinib, MPNST, nerw obwodowy, nerw rdzeniowy, nerwiakowłókniak, nerwiakowłókniak splotowaty, nerwiakowłókniakowatość typu 1, neuroonkolog, parestezja, pregabalina, radioterapia stereotaktyczna, rdzeń kręgowy, resekcja guza, selumetinib, skolioza, terapia zajęciowa, trametinib, zniekształcenie - Leksykon chorób i schorzeń
Nerwiakowłókniak – Epidemiologia
Nerwiakowłókniak (neurofibroma) to łagodny guz osłonek nerwów obwodowych, występujący sporadycznie (90% przypadków) lub w przebiegu neurofibromatozy typu 1 (NF1, 10%). NF1 jest autosomalnym dominującym zespołem genetycznym o częstości około 1:2000-3000 żywych urodzeń, predysponującym do rozwoju nowotworów, w tym nerwiakowłókniaków splotowatych (plexiform neurofibromas), które diagnozowane są u około 30% pacjentów z NF1, często we wczesnym dzieciństwie. Ryzyko transformacji złośliwej nerwiakowłókniaków splotowatych do złośliwych guzów osłonek nerwów obwodowych (MPNST) wynosi 3-5%, a całkowite ryzyko nowotworu złośliwego do 50. roku życia u pacjentów z NF1 sięga 20%. Epidemiologia NF1 wykazuje zmienność geograficzną, a rozpoznanie bywa niedostateczne, co podkreśla potrzebę systematycznego nadzoru klinicznego i obrazowego, zwłaszcza w okresie przejścia z dzieciństwa do dorosłości.
badanie fizykalne, badanie neurologiczne, badanie przesiewowe, FDG PET/CT, glejak nerwu wzrokowego, guz nerwu wzrokowego, guzek Lischa, korelacja genotyp-fenotyp, nerwiakowłókniak, nerwiakowłókniak skórny, nerwiakowłókniak splotowaty, neurofibromatoza typu 1, osłonki nerwów obwodowych, patofizjologia, podejście wielodyscyplinarne, potencjał onkogenny, protokół nadzoru, rezonans magnetyczny całego ciała, transformacja złośliwa, ucisk rdzenia kręgowego, zespół autosomalny dominujący, zespół nowotworowy, złośliwy guz osłonek nerwów obwodowych