penicylina izoksazolilowa

Penicylina izoksazolilowa to grupa półsyntetycznych antybiotyków beta-laktamowych, które charakteryzują się odpornością na działanie beta-laktamaz (enzymów produkowanych przez bakterie, które inaktywują inne penicyliny). Do tej grupy należą m.in. oksacylina, kloksacylina, dikloksacylina i flukloksacylina.

Antybiotyki te wykazują szczególną skuteczność wobec gronkowców wytwarzających penicylinazy, w tym szczepów Staphylococcus aureus opornych na penicylinę benzylową. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez blokowanie enzymów PBP (penicillin-binding proteins).

Penicyliny izoksazolilowe są stosowane głównie w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, zakażeń kości i stawów oraz innych infekcji wywołanych przez gronkowce oporne na penicyliny naturalne. Ze względu na słabą biodostępność po podaniu doustnym oraz ograniczone przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego, nie są zalecane w leczeniu zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.

Podobnie jak inne antybiotyki beta-laktamowe, penicyliny izoksazolilowe mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje alergiczne i anafilaktyczne. U pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny istnieje ryzyko reakcji krzyżowych z innymi antybiotykami beta-laktamowymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl