środki zwiotczające niedepolaryzujące

Środki zwiotczające niedepolaryzujące to grupa leków stosowanych w anestezjologii do wywołania zwiotczenia mięśni poprzecznie prążkowanych. W przeciwieństwie do środków depolaryzujących (np. sukcynylocholiny), działają poprzez kompetycyjne blokowanie receptorów acetylocholinowych w płytce nerwowo-mięśniowej, nie powodując depolaryzacji błony komórkowej.

Do najczęściej stosowanych środków zwiotczających niedepolaryzujących należą: rokuronium, wekuronium, cisatrakurium, atrakurium, miwakurium oraz pankuronium. Różnią się one między sobą czasem działania, profilem metabolizmu oraz działaniami niepożądanymi. Rokuronium jest obecnie jednym z najpowszechniej używanych ze względu na szybki początek działania i możliwość odwrócenia jego efektu za pomocą sugammadeksu.

Środki te znalazły zastosowanie przy intubacji dotchawiczej, zabiegach chirurgicznych wymagających głębokiego zwiotczenia oraz w terapii intensywnej przy mechanicznej wentylacji. Po zakończeniu procedury medycznej działanie tych leków można odwrócić za pomocą inhibitorów cholinesterazy (neostygmina, pirydostygmina) w połączeniu z lekami antycholinergicznymi (atropina, glikopirolan) lub, w przypadku rokuronium i wekuronium, za pomocą sugammadeksu.

Monitorowanie stopnia blokady nerwowo-mięśniowej za pomocą stymulacji nerwu obwodowego (np. TOF – Train of Four) jest niezbędne do właściwego zarządzania dawkowaniem tych leków i uniknięcia powikłań związanych z resztkowym zwiotczeniem pooperacyjnym, które może prowadzić do problemów oddechowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl