test wodorowy

Test wodorowy jest rodzajem testu oddechowego stosowanym w diagnostyce gastroenterologicznej. Polega na pomiarze stężenia wodoru w wydychanym powietrzu po podaniu pacjentowi określonych substancji, najczęściej laktozy, fruktozy lub glukozy.

Podstawą testu jest fakt, że wodór w organizmie człowieka powstaje wyłącznie w wyniku bakteryjnej fermentacji węglowodanów w jelitach. Zwiększone stężenie wodoru w wydychanym powietrzu może wskazywać na zaburzenia wchłaniania cukrów, przerost bakteryjny jelita cienkiego (SIBO) lub nieprawidłowy pasaż jelitowy.

Test wodorowy jest szczególnie użyteczny w diagnostyce nietolerancji laktozy, zespołu rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego oraz zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego. Jest metodą nieinwazyjną, relatywnie tanią i bezpieczną dla pacjenta, choć wymaga odpowiedniego przygotowania, w tym stosowania specjalnej diety przez 1-2 dni przed badaniem.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja laktozy – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Nietolerancja laktozy charakteryzuje się dobrym rokowaniem, a objawy ustępują głównie po modyfikacji diety, eliminującej mleko i produkty mleczne zawierające laktozę. Wyróżnia się różne typy nietolerancji: pierwotną i wrodzoną (trwałe), wtórną (potencjalnie odwracalną) oraz przejściową (powrót do normy enzymu laktazy w ciągu kilku tygodni). Objawy zależą od ilości spożytej laktozy, sposobu jej spożycia, indywidualnej wrażliwości przewodu pokarmowego, mikrobioty jelitowej oraz współistniejących zaburzeń, np. zespołu jelita drażliwego (IBS). Diagnostyka opiera się na pomiarze wodoru w wydychanym powietrzu, który jest bardziej wiarygodny niż glukoza w osoczu czy stosunek galaktozy do kreatyniny w moczu. Adaptacja mikrobioty jelitowej, wspomagana prebiotykami (np. galaktooligosacharydami, GOS) i niskimi dawkami laktozy, może zmniejszać nasilenie objawów.
Bifidobacterium, błona śluzowa jelita, choroba biegunkowa, choroba trzewna, choroba zapalna jelit, cukier mleczny, czynnościowe zaburzenia przewodu pokarmowego, dieta bezlaktozowa, dieta FODMAP, enzym laktaza, galaktooligosacharydy, mikrobiota jelitowa, niedobór witaminy D, nietolerancja laktozy, osteopenia, test wodorowy, wrodzony niedobór laktazy, wtórny niedobór laktazy, zespół jelita drażliwego
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół porezekcyjny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Zespół porezekcyjny (dumping syndrome) to zespół objawów wynikający z przyspieszonego opróżniania żołądka do jelita cienkiego, najczęściej po operacjach bariatrycznych, takich jak gastric bypass typu Roux-en-Y, gdzie częstość występowania sięga nawet 85%. Patofizjologia obejmuje szybkie przejście hiperosmolarnej treści pokarmowej, co powoduje przesunięcie płynów do światła jelita, uwalnianie hormonów wazoaktywnych (np. serotoniny, neurotensyny, GLP-1) oraz reakcje autonomiczne. Wyróżnia się dwie postaci: wczesną (10-30 minut po posiłku) z objawami takimi jak nudności, ból brzucha, biegunka, tachykardia i hipotensja oraz późną (1-3 godziny po posiłku) z hipoglikemią reaktywną, objawiającą się osłabieniem, drżeniem, poceniem i dezorientacją. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, dzienniku żywieniowym, badaniach laboratoryjnych (glikemia) oraz testach funkcjonalnych, takich jak zmodyfikowany doustny test tolerancji glukozy czy badanie opróżniania żołądka.
akarboza, analog somatostatyny, atropina, badanie opróżniania żołądka, biegunka, ból brzucha, bradykinina, diaphoresis, doustny test tolerancji glukozy, enteroglukagon, flushing, fundoplikacja, gastrektomia rękawowa, glukagonopodobny peptyd-1, hiperglikemia, hiperosmolarna treść pokarmowa, hipoglikemia reaktywna, hipotensja, inhibitor alfa-glukozydazy, insulina, interpozycja jelitowa, jelito cienkie, katecholaminy, kołatanie serca, lek antycholinergiczny, lek przeciwbiegunkowy, loperamid, nerw błędny, neurotensyna, niedożywienie, nietolerancja pokarmowa, nowotwór żołądka, nudności i wymioty, odwodnienie, oktreotyd, operacja bariatryczna, opieka pielęgniarska, późny zespół porezekcyjny, pozycja Fowlera, propantelina, pyloromiotomia, pyloroplastyka, rekonstrukcja odźwiernika, serotonina, tachykardia, test wodorowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wczesny zespół porezekcyjny, zabieg chirurgiczny żołądka, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy, zespół jelita drażliwego, zespół porezekcyjny, zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego, zwieracz odźwiernika

test wodorowy

Powiązane wpisy

Nietolerancja laktozy – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Zespół porezekcyjny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka