zespół czołowo-behawioralno-przestrzenny

Zespół czołowo-behawioralno-przestrzenny (ang. frontotemporal behavioral-spatial syndrome) to wariant otępienia czołowo-skroniowego, charakteryzujący się specyficznym połączeniem zaburzeń behawioralnych oraz deficytów funkcji przestrzennych. Jest to stan neurodegeneracyjny, w którym dochodzi do postępującego zaniku tkanki nerwowej w płatach czołowych i skroniowych mózgu.

Klinicznie zespół manifestuje się poprzez wyraźne zmiany osobowości i zachowania, takie jak odhamowanie, apatia, utrata empatii oraz stereotypowe zachowania. Jednocześnie pacjenci wykazują deficyty w zakresie orientacji przestrzennej, zdolności wizualno-konstrukcyjnych oraz percepcji przestrzennej. Ta kombinacja objawów odróżnia ten wariant od klasycznego otępienia czołowo-skroniowego.

Diagnostyka zespołu opiera się na szczegółowej ocenie neuropsychologicznej, badaniach neuroobrazowych (MRI, PET) wykazujących charakterystyczny wzorzec zaniku korowego oraz biomarkerach płynu mózgowo-rdzeniowego. Leczenie ma charakter objawowy i wspierający, obejmując farmakoterapię zaburzeń behawioralnych oraz terapię poznawczą ukierunkowaną na deficyty przestrzenne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl