obrzęk tkankowy
Obrzęk tkankowy to nadmierne gromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, prowadzące do zwiększenia objętości tkanek. Jest to objaw wielu stanów patologicznych, a nie odrębna jednostka chorobowa. Obrzęk może być zlokalizowany (miejscowy) lub uogólniony, obejmujący wiele tkanek i narządów.
Patofizjologicznie obrzęk tkankowy powstaje w wyniku zaburzenia równowagi między ciśnieniem hydrostatycznym i onkotycznym w naczyniach krwionośnych lub limfatycznych. Główne mechanizmy prowadzące do obrzęków to: zwiększenie ciśnienia hydrostatycznego (np. w niewydolności serca), zmniejszenie ciśnienia onkotycznego (np. w hipoalbuminemii), zwiększona przepuszczalność naczyń (np. w procesach zapalnych) oraz zaburzenia drenażu limfatycznego.
Diagnostyka obrzęków obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe ukierunkowane na identyfikację przyczyny. Istotne jest różnicowanie między obrzękami pochodzenia sercowego, nerkowego, wątrobowego, limfatycznego czy polekowego. Leczenie obrzęków jest przyczynowe, uzupełnione o terapię objawową, najczęściej z zastosowaniem leków moczopędnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fenoksyetanol – Działania niepożądane
Fenoksyetanol, stosowany miejscowo najczęściej w połączeniu z oktenidyną dichlorowodorkiem, wykazuje generalnie dobry profil bezpieczeństwa jako środek antyseptyczny do dezynfekcji skóry i błon śluzowych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe, takie jak pieczenie, zaczerwienienie, świąd oraz uczucie ciepła, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się reakcje alergiczne, w tym alergiczne kontaktowe zapalenie skóry oraz przemijające zaczerwienienie o podłożu alergicznym. Specyficzne reakcje po aplikacji na błony śluzowe obejmują uczucie ciepła i pieczenia pochwy (rzadko) oraz gorzki smak w jamie ustnej utrzymujący się około 1 godziny po płukaniu. Profil bezpieczeństwa u pacjentów pediatrycznych jest zbliżony do dorosłych, z obserwacją jedynie przemijającego rumienia u niedojrzałych noworodków.
błona śluzowa, choroba skóry, dezynfekcja skóry, działanie niepożądane, farmakoterapia, fenoksyetanol, konsultacja medyczna, kontaktowe zapalenie skóry, martwica tkanki, obrzęk tkankowy, oktenidyna dichlorowodorek, pediatria, pieczenie skóry, płukanie rany, reakcja alergiczna skórna, rumień, środek antyseptyczny, świąd, wcześniak, zabieg chirurgiczny, zaburzenie układu rozrodczego